โรงงานเครื่องดื่มฉีหมิงซิงเปรียบเสมือนเขาวงกตเหล็กกล้าขนาดมหึมา ปล่องไฟสูงตระหง่านพ่นควันดำข้นออกมา ผนังด้านนอกของโรงงานประกอบขึ้นจากโลหะหนาหนัก สะท้อนประกายสีเทา
สายลมพัดผ่าน ธงหน้าโรงงานโบกสะบัดไปตามแรงลม บนนั้นมีตราสัญลักษณ์ของฉีหมิงซิงประทับอยู่
รถและสินค้าค่อย ๆ เคลื่อนผ่านไป พร้อมเสียงครางหึ่งหนักอึ้ง ประตูเครื่องจักรขนาดมหึมาเปิดออก ต้อนรับรถขนส่งที่เข้าออก
ทันใดนั้น มีใครบางคนตบไหล่ซูชิงอวี๋เบา ๆ
“เฮ้ คุณมายืนทำอะไรตรงนี้
ที่นี่อันตรายนะ รถบรรทุกคันใหญ่วิ่งไปมาอยู่ตลอด รถใหญ่มีจุดอับสายตา ระวังจะโดนชนเอา”
พอหันกลับไป ก็ไม่เห็นใคร
เมื่อหันกลับมาอีกครั้ง เด็กหนุ่มผมสีชมพูก็โน้มตัวเข้ามาจ้องเธอ
ดวงตาหางตาสวยคู่นั้นคล้ายยิ้มแต่ไม่ยิ้ม สันจมูกโด่ง ริมฝีปากบาง
ซูชิงอวี๋รีบถอยหลังไปหลายก้าว
เด็กหนุ่มตัวไม่สูงนัก สูงแค่พ้นหนึ่งเมตรเจ็ดสิบมานิดเดียว รองเท้าส้นเล็กน้อยของซูชิงอวี๋ทำให้เธอสูงพอ ๆ กับเขา
ไม่เพียงย้อมผม เขายังใส่คอนแทคเลนส์สีชมพูด้วย แม้รอยยิ้มบนใบหน้าจะสดใส แต่ก็ชวนให้รู้สึกแปลก ๆ
ซูชิงอวี๋ยังสังเกตเห็นว่าแขนซ้ายของเด็กหนุ่มสักลายดอกกุหลาบป่าขนาดใหญ่ ดอกกุหลาบราวกับเติบโตอยู่บนแขนของเขา ลามไปจนถึงลำคอ
เป็นมนุษย์หรือสิ่งประหลาดสยอง?
【โรงงานเครื่องดื่มฉีหมิงซิง】เป็นดันเจี้ยนสำหรับผู้เล่นเดี่ยว แต่ไม่ได้หมายความว่าในดันเจี้ยนจะมีมนุษย์อยู่เพียงคนเดียวอย่างซูชิงอวี๋
ยังมีมนุษย์คนอื่น ๆ ที่ต้องติดอยู่ในดันเจี้ยนตลอดไปด้วยเหตุผลต่าง ๆ นานา