ซวงสี่มีงานอดิเรกเล็ก ๆ น้อย ๆ อยู่หลายอย่าง
อย่างเช่น ชอบใช้เข็มเย็บสิ่งที่แตกแยกทุกอย่างให้กลับมาอยู่ด้วยกัน
นางเคยคิดจะไปเย็บปากที่แยกออกของโยวโยว
แต่น่าเสียดาย นางเป็นระดับขาว ส่วนโยวโยวเป็นระดับแดง ระดับต่ำสุดกับสูงสุด ไม่อาจลงมือทำได้
สีหน้าของซวงสี่ดูเหม่อลอยเสมอ
นางก็ไม่อยากเป็นแบบนี้
แต่นางทำสีหน้าที่หลากหลายไม่ได้
อิงลั่วเคยมอบตลับชาดชั้นดีให้แก่นางหนึ่งตลับ
นางทาลงบนใบหน้า รู้สึกว่าสีจางเกินไป
จึงใช้ทั้งหมดในครั้งเดียว ทาเป็นวงกลมสีแดงที่กลมกลึงได้มาตรฐานสองวงบนแก้มทั้งสองข้าง
อิงลั่วบอกว่านางใช้ผิดวิธี
ซวงสี่ส่องกระจก รู้สึกว่าสมบูรณ์แบบมาก
เมื่อเจ้านายกลับมา จ้องมองใบหน้านางตลอดเวลา
ยังจับมือนาง ถามอย่างลับ ๆ ว่านางคิดเห็นอย่างไรกับโยวโยว
ซวงสี่คิดในใจ: เจ้านายช่างสังเกตได้ละเอียดถึงเพียงนี้หรือ ไม่เพียงค้นพบความงามของนาง ยังรู้ด้วยว่านางอยากจะเย็บปากกว้าง ๆ ของโยวโยวให้ปิดหรือ
ซูชิงอวี๋เคยเห็นวงกลมสีแดงสองวงบนแก้มของซวงสี่ สงสัยว่าโยวโยวรังแกสิ่งประหลาดระดับต่ำ วาดรูปเล่นบนหน้านางโดยไร้มารยาทหรือไม่
นางจึงจับมือซวงสี่ สอบถามอย่างสุภาพ
ซวงสี่เพียงใช้ดวงตาที่เหม่อลอยคู่นั้นมองนาง
ไม่แม้แต่จะกะพริบตา
ใบหน้าซีดขาวราวกระดาษ คู่กับสีแดงสดสองวงนั้น ยิ่งดูเหมือนตุ๊กตากระดาษ
อู๋ซินก็มีงานอดิเรกเล็ก ๆ น้อย ๆ ของตัวเองเช่นกัน
เขาชอบนั่งที่ขอบระเบียงในยามราตรีอันเงียบสงบ มองดูไฟถนนบนถนนไกล ๆ ดับลงทีละดวง
เมื่อไม่มีแสงสว่าง เขาไม่ค่อยอยากขยับตัว เขาชอบปล่อยให้ร่างกายจมอยู่ในความมืด ปล่อยให้เวลาผ่านไปอย่างช้า ๆ บนตัวเขา
ยิ่งขาดสิ่งใด ยิ่งต้องการสิ่งนั้น
อู๋ซินถูกควักหัวใจออกไป
ดังนั้น เขาจึงรู้สึกว่าหัวใจของมนุษย์นั้นอร่อยเป็นพิเศษ
สิ่งประหลาดแต่ละตัวมีนิสัยการกินที่แตกต่างกัน
ซวงสี่จะทำอาหารเป็นรูปทรงแปลก ๆ ต่าง ๆ