การคุยกับหลี่จื่อเรื่องประสบการณ์เคลียร์ดันเจี้ยน แค่ขยับปากพูด นั่งอยู่บนโซฟา ใช้เวลาเพียงเล็กน้อยเท่านั้น
การช่วยเธอไปยืมหนังสือ หมายถึงต้องเข้าไปในเขตพื้นที่ใหม่
พื้นที่ใหม่มีโอกาสสูงที่จะมีกฎใหม่
ซูชิงอวี๋ไม่มีความจำเป็นต้องไปห้องสมุดด้วยตัวเอง
เรื่องนี้ไม่ใช่สิ่งที่ทำพ่วงไปได้สะดวก ๆ
ดังนั้น การไปห้องสมุดเพื่อช่วยยืมหนังสือจะเพิ่มปัญหาและนำอันตรายมาให้ เธอจึงปฏิเสธ
“ลองคิดดูหน่อยสิ ฉันจะให้ค่าตอบแทนเธอ” น้ำเสียงของหลี่จื่อฟังดูจริงใจ เธอล้วงธนบัตรเงินตราใต้พิภพออกมาจากกระเป๋าสองสามใบ “ฉันต้องการหนังสือพวกนั้นมาก เมื่อวานฉันเอาแต่คิดว่าทำไมกฎถึงให้ฉันตามคณะละครโอเปร่ามาที่ดันเจี้ยนนี้
วันนี้จู่ ๆ ฉันก็คิดออกแล้ว ในดันเจี้ยนที่ฉันอยู่ไม่มีตำนานที่เกี่ยวข้อง แต่ที่นี่ของพวกเธอมีห้องสมุด น่าจะหาข้อมูลที่เกี่ยวข้องได้
มีเวลาแค่สามวันเอง กฎก็แค่อยากให้ฉันได้รู้จักเมืองอาณัติจากโลกภายนอก”
เหตุผลของหลี่จื่อฟังขึ้น
ซูชิงอวี๋เห็นด้วยกับความคิดของเธอ แต่รับปากคำขอไม่ได้
“เก็บธนบัตรเงินตราใต้พิภพไปเถอะ สิ่งที่เธอวิเคราะห์มามีเหตุผล แต่ฉันบอกแล้วว่าไม่สะดวก แนะนำให้ลองหาทางอื่นดู”
ปฏิเสธก็คือปฏิเสธ
ไม่มีอะไรให้ต่อรอง
“อ้อ” หลี่จื่อเก็บธนบัตรเงินตราใต้พิภพกลับเข้ากระเป๋าด้วยสีหน้าผิดหวังเล็กน้อย
ซูชิงอวี๋ไม่ได้พูดง่ายอย่างที่เห็น หลี่จื่อจึงทำได้เพียงหาทางอื่น