ตอนพูดประโยคนั้น เธอระแวงว่าพนักงานคนอื่นจะได้ยิน
ซูชิงอวี๋ไม่คิดว่าหวังหลิงจะเปิดเผยตัวตนของตัวเอง
หวังหลิงถอนหายใจแล้วพูดต่อว่า “เดิมทีก็เป็นแค่กลุ่มแชตเรื่องงาน ทุกคนแชร์ข้อควรรู้ในการทำงานกัน
วันแรกที่เธอมา ฉันควรดึงเธอเข้ากลุ่มตั้งแต่ตอนนั้นแล้ว
แต่เพื่อนร่วมงานที่มาก่อนหน้านี้พูดจาเหลวไหลในกลุ่ม บอกว่าโรงงานแห่งนี้เป็นดันเจี้ยน และกลุ่มบริษัทฉีหมิงซิงคือต้นตอที่แท้จริงของการฟื้นคืนชีพของสิ่งประหลาดสยอง จนทำให้ผู้อำนวยการโมโห
ต่อมาคนนั้นก็ถูกขังเดี่ยว แล้วพวกเราก็ไม่เคยเห็นเขาอีกเลย
ผู้อำนวยการเป็นคนดีมาก เขาก็อยู่ในกลุ่มนี้ด้วย... แต่หลังจากเหตุการณ์ครั้งก่อน ผู้อำนวยการก็เริ่มแปลกไป เพื่อความสงบเรียบร้อยของโรงงาน และป้องกันไม่ให้พนักงานใหม่พูดจาเหลวไหลในกลุ่มอีก กลุ่มนี้จึงไม่ดึงพนักงานใหม่เข้ามาอีก”
ซูชิงอวี๋พยักหน้าเบา ๆ “เข้าใจได้ ฉันรับรองว่าจะไม่ส่งข้อความมั่ว ๆ ในกลุ่ม”
“อืม” หวังหลิงหยิบรูปเซลฟี่ของตัวเองออกมาจากเคสโทรศัพท์
ซูชิงอวี๋รับรูปไว้
หวังหลิงเป็นห่วงแฟนหนุ่มจริง ๆ ทั้งคู่รู้จักกันตั้งแต่สมัยมหาวิทยาลัย คบกันมาเจ็ดปี ในจำนวนนี้เป็นช่วงเรียนมหาวิทยาลัยสี่ปี และเรียนปริญญาโทอีกสามปี ความสัมพันธ์ราบรื่นมาโดยตลอด
เดิมทีทั้งคู่ตั้งใจจะจัดงานแต่งหลังเรียนจบปริญญาโท แต่ใครจะคิดว่าระหว่างฝึกงานที่กลุ่มบริษัทฉีหมิงซิง โลกจะเกิดการฟื้นคืนชีพของสิ่งประหลาดสยอง แผนชีวิตของทั้งคู่จึงถูกรบกวน
ได้ยินมาว่าเป็นอุบัติเหตุระหว่างถ่ายทอดสด แต่ทำไมอุบัติเหตุในการถ่ายทอดสดถึงทำให้บริษัทวุ่นวายได้?
