รถถูกคนล้อมเอาไว้ ลู่เย่จึงจำต้องจอดรถ
จ้าวซิ่วอิงหิ้วลูกอมมงคลที่เตรียมไว้ตั้งนานแล้วลงจากรถ ไปพูดคุยกับสมาชิกกองผลิต
“ทุกคน อย่าขวางรถเลย มา ๆ ลูกสาวฉันคลอดแล้ว ทุกคนมารับลูกอมมงคลไปกินกันสักหน่อย จะได้พลอยมีความสุขไปด้วย!”
พอได้ยินว่ามีขนม ทุกคนก็พากันเข้ามาล้อม
ภรรยาหัวหน้ากองผลิตกับลูกสะใภ้ของเลขาธิการพรรคประจำหมู่บ้านคนเก่ารีบเข้ามาช่วยจ้าวซิ่วอิงจัดระเบียบ
พอแจกขนมเสร็จ ก็มีคนยิ้มถามขึ้นว่า
“บ้านเจี้ยนหลิน เสี่ยวเสี่ยวคลอดลูกชายหรือลูกสาวหรือ?”
จ้าวซิ่วอิงยิ้มจนเห็นฟัน
“ได้ทั้งสองอย่างเลย เป็นฝาแฝดชายหญิง คราวนี้ก็มีลูกครบทั้งชายหญิงแล้ว ฉันสบายใจเสียที!”
ทุกคนต่างพากันประหลาดใจ คิดไม่ถึงว่าหลินเสี่ยวเสี่ยวจะคลอดลูกแฝดชายหญิง ในใจอดทอดถอนใจไม่ได้ว่า “สมกับเป็นดาวนำโชคจริง ๆ!”
มีคนอยากเห็นว่าลูกแฝดชายหญิงหน้าตาเป็นอย่างไร จึงส่งเสียงหยอกเย้าด้วยความอยากรู้อยากเห็น
“บ้านเจี้ยนหลิน อุ้มเด็กออกมาให้พวกเราดูหน่อยสิ พวกเราอยู่มาตั้งหลายปียังเพิ่งเคยเห็นแฝดชายหญิงเป็นครั้งแรกเลย!”
จ้าวซิ่วอิงยิ้มพลางปฏิเสธอย่างนุ่มนวล
“เด็กยังไม่ครบเดือน จะโดนลมไม่ได้ รอครบเดือนแล้วค่อยเชิญญาติสนิทมิตรสหายมากินไข่ย้อมแดงที่บ้าน ถึงตอนนั้นจะอุ้มออกมาให้ทุกคนดูแน่นอน”
ภรรยาหัวหน้ากองผลิตก็ช่วยพูดด้วย “บ้านหลี่ พูดแบบนี้ได้ยังไง ตอนหลานชายบ้านเธอเพิ่งคลอด ทำไมไม่เห็นอุ้มออกมาให้ทุกคนดูบ้างล่ะ?”
“ทุกคนรับลูกอมมงคลแล้วก็แยกย้ายกันเถอะ อย่าขวางทางเลย ในรถมีทั้งแม่ลูกอ่อนทั้งเด็ก รีบให้พวกเขากลับไปพักผ่อนกัน!”
ที่จริงทุกคนแค่อยากรู้อยากเห็น ไม่ได้มีเจตนาร้ายอะไร พอได้ยินภรรยาหัวหน้ากองผลิตพูดเช่นนั้น ก็หัวเราะแล้วหลีกทางให้ ลู่เย่จึงขับรถกลับบ้านได้