ลู่เย่กับหลินไหลตี้หันไปมองหลินเย่าโอจูพร้อมกัน
ในดวงตาของลู่เย่เต็มไปด้วยความระแวดระวัง
ส่วนแววตาของหลินไหลตี้กลับฉายชัดถึงความไม่อยากเชื่อและความเกลียดชัง
ลู่เย่ยังไม่ทันถามว่าเกิดอะไรขึ้น หลินไหลตี้ก็ชี้หน้าหลินเย่าโอจูแล้วด่ากราด
“ฉันก็รู้อยู่แล้วว่าแกมันไอ้เด็กอกตัญญูที่พึ่งพาไม่ได้! แกจะจริงใจแก้แค้นให้ปู่ย่าพ่อแม่ได้ยังไง!”
เธอหัวเราะอย่างคลุ้มคลั่งสองครั้ง “แต่หลินเย่าโอจู แกคงนึกไม่ถึงใช่ไหม! แกไม่แก้แค้น ฉันแก้แค้นเอง! ฉันเตรียมการไว้ตั้งนานแล้ว!”
หลินไหลตี้เกลียดหลินต้าซู่กับหลินเหล่าต้าที่จับเธอแต่งเข้ากองผลิตซีเถียน ซึ่งเป็นรังโจรอย่างแท้จริง
แต่ตอนที่หลินต้าซู่กับคนอื่นยังมีชีวิตอยู่ สามีของเธอถึงจะทุบตีเธอ ก็ยังต้องแอบทำอย่างระมัดระวัง
หลังจากหลินต้าซู่กับพวกเกิดเรื่อง สามีของเธอก็ทุบตีเธออย่างไม่ยั้งมืออีกต่อไป
เธอโทษว่าทั้งหมดเป็นเพราะครอบครัวหลินเจี้ยนหลินทำร้ายหลินต้าซู่ จนทำให้ชีวิตเธอต้องพบกับโศกนาฏกรรม
ก่อนหน้านี้เธอออกจากกองผลิตซีเถียนไม่ได้ จึงไม่มีทางระบายความแค้น
แต่หลินเย่าโอจูกลับเป็นฝ่ายมาหาเธอ บอกว่าอยากฆ่าลู่เย่ให้ตาย ทำให้หลินเสี่ยวเสี่ยวเจ็บปวดจนแทบขาดใจ และทำให้ครอบครัวหลินเจี้ยนหลินที่รักหลินเสี่ยวเสี่ยวต้องเจ็บปวดไปด้วย เพื่อแก้แค้นให้คนในครอบครัว!
หลินไหลตี้เก็บกดมานานเกินไป เธอต้องการใครสักคนให้ระบายความแค้นใส่อย่างเร่งด่วน
เธอตอบตกลงแผนของหลินเย่าโอจูโดยไม่ลังเล