กลางรัฐศักดิ์สิทธิ์!!
จู่ ๆ ก็เห็นหอโบราณสีทองร่วงลงมาจากฟ้า ตรงเข้าสู่เมืองหมื่นวิญญาณ
รอบเมืองหมื่นวิญญาณ ภูเขาสูงตระหง่านเรียงราย
มีเพียงหน้าประตูเมืองเท่านั้นที่เป็นทะเลสาบกว้างใหญ่สุดลูกหูลูกตา ระยิบระยับ ท้องฟ้าสาดส่องแสงสีรุ้ง
เมื่อมองจากฟากฟ้า เมืองศักดิ์สิทธิ์แห่งนี้ดูราวกับอ่างเก็บทรัพย์มหึมา
ด้านหน้ามีน้ำ ด้านหลังพิงภูเขา ครอบครองทั้งดินฟ้าและผู้คน
"นั่น..."
"เป็นหอเทพเซวียนของคุณหนูใหญ่!!"
"คุณหนูใหญ่กลับมาแล้ว!"
ชั่วพริบตา ก็มีเสียงอุทานดังระงมไปทั่วเมืองหมื่นวิญญาณ
ผู้บำเพ็ญและชาวบ้านทั้งหมดพากันคุกเข่าลงกับพื้น สีหน้าเปี่ยมล้นด้วยความตื่นเต้น กลับมีอาการเคารพบูชาซูชิงเหยียนอย่างเกือบจะคลั่งไคล้
เมื่อครั้งที่ซูชิงเหยียนข้ามมิติมาที่นี่ นางใช้ชีวิตอยู่ในเมืองนี้สิบแปดปี
ด้วยความรู้และสายตาของนาง สิ่งประดิษฐ์เล็ก ๆ น้อย ๆ ที่นางสร้างขึ้นอย่างไม่ใส่ใจ ก็เพียงพอที่จะทำให้สิ่งมีชีวิตในโลกบำเพ็ญเพียรเหล่านี้คลั่งไคล้ได้แล้ว
"ดูท่าคุณหนูซูจะได้รับความนิยมในเมืองหมื่นวิญญาณไม่น้อยนะ?"
เยี่ยเซียวมองซูชิงเหยียนอย่างลึกซึ้ง เอ่ยด้วยน้ำเสียงราบเรียบ
วินาทีถัดมา แววตาของเขาเยียบเย็นลงเล็กน้อย ก้มมองคำสั่งกระบี่ที่ห้อยอยู่ที่ลำคอ แววตาแฝงความหนาวเหน็บอยู่บ้าง
ตอนนี้เขามองเห็นว่า ลวดลายเทพสีทองตรงกลางคำสั่งกระบี่นี้ เกือบจะถึงตำแหน่งด้ามกระบี่แล้ว
ซึ่งหมายความว่า ศัตรูที่มาจากนอกฟ้าคนนั้น คงกำลังจะลงมายังสามพันรัฐมรรคาในไม่ช้า
แต่สิ่งที่ทำให้เยี่ยเซียวรู้สึกประหลาดใจจริง ๆ คือ ตอนนี้คำสั่งกระบี่นี้กลับแผ่ความร้อนประหลาดออกมา
นี่หมายความว่ามีคนกำลังสัมผัสตำแหน่งของคำสั่งนี้อยู่หรือ?