"บัดซบ!! หลินซีผู้หญิงสารเลวนี่ คิดไม่ผิดที่ไปสมคบคิดกับเยี่ยเซียวจริง ๆ"
ภายในห้องโถงใหญ่ ลึกเข้าไป หลินเฉินสีหน้าโหดเหี้ยม ซีดขาวไร้เลือด
ถึงแม้เขาจะระวังลั่วซีมาโดยตลอด แต่ก็คิดไม่ถึงว่าสุดท้ายแล้วจะโดนนางกับเยี่ยเซียวเล่นงาน
ตลอดทางที่ผ่านมา หลินเฉินใช้ลั่วซีปราบชนเผ่าตกค้างมากมาย คอยสังเกตการเคลื่อนไหวของลั่วซีทุกฝีก้าว ไม่เคยเห็นนางมีพิรุธแม้แต่น้อย
หากไม่มีลั่วซี ในช่วงที่ยุวจีหลับใหล เขาไม่มีทางมาถึงที่นี่ได้แน่นอน
แต่ตอนนี้เยี่ยเซียวจู่ ๆ ก็ปรากฏตัวขึ้น ทำให้เขาตกอยู่ในความหวาดกลัวและจนมุมอีกครั้ง
"ผู้อาวุโส ท่านขวางเยี่ยเซียวได้ใช่ไหม?"
หลินเฉินสายตามองกวาดไปทั่วห้องโถงเบื้องหน้า ดวงตาจู่ ๆ ก็จ้องเขม็ง
ในตอนนี้เขามองเห็นว่า ห้องโถงนี้เรียบง่ายมาก มุมกำแพงเต็มไปด้วยหินวิญญาณ วัตถุเซียนชั้นเลิศ กำแพงแขวนสมบัติวิญญาณและอาวุธวิเศษสารพัดชนิด เต็มไปด้วยของมีค่าตระการตา
ตรงใจกลางห้องโถงที่สุด มีตรีศูลทองสัมฤทธิ์โบราณลอยนิ่งอยู่ ภายในดูเหมือนมีกลุ่มเปลวไฟสีทองลอยขึ้นลง ราวกับจะเผาผลาญกาลเวลานับหมื่นปีได้ง่ายดาย
"อืม"
ยุวจีพยักหน้าเบา ๆ แต่แววตากลับแฝงความเจ็บปวดอยู่เล็กน้อย
ตามหลักแล้ว ด้วยระดับพลังขั้นมหายานสูงสุดของนาง ไม่ต้องกังวลใครในยุคนี้เลย
แต่เพียงเห็นเยี่ยเซียวครั้งแรก ในใจนางก็บังเกิดความหวาดหวั่นที่อธิบายไม่ถูกขึ้นมา
ด้วยนิสัยและวิธีการของเทพบุตรตระกูลเยี่ยผู้นี้ จะปล่อยให้ตัวเองตกอยู่ในอันตรายได้อย่างไร
เยี่ยเซียวรู้ถึงการมีอยู่ของนางมานานแล้ว การปรากฏตัวในตอนนี้น่าจะเตรียมการมาอย่างดี