"พี่เยี่ยเซียว เหตุใดท่านต้องมาแย่งคู่หมั้นของผู้อื่นด้วยเล่า ท่านไม่มีของตนเองหรือ?"
ลั่วซีใช้มือเท้าคางมองเยี่ยเซียว ดวงตามีแววสงสัยเล็กน้อย
ได้ยินดังนั้น มุมปากของกู้หมิงเยว่ก็ยกขึ้นเป็นรอยยิ้มบางๆ สายตามองเยี่ยเซียวอย่างขบขัน
"เอ่อ เรื่องนี้..."
เยี่ยเซียวยิ้มอย่างจนใจ ไอเบาๆ สองครั้ง สีหน้าเปลี่ยนเป็นเคร่งขรึมอย่างยิ่ง "เรื่องของผู้ใหญ่ เด็กอย่าซอกแซก"
"คุณหนูลั่วซี ข้าสมัครใจติดตามเทพบุตรเอง"
เบื้องหลังเขา จี๋หรูเมิ่งเม้มริมฝีปากแดงบาง กล่าวแทนเยี่ยเซียวหนึ่งประโยค
เมื่อครู่ที่นางถูกเยี่ยเซียวหยามเกียรติ แท้จริงแล้วก็เพื่อให้เซียงคุนเห็น
นับตั้งแต่เยี่ยเซียวฝังตราประทับวิญญาณในทะเลวิญญาณของนาง เขาก็ดูแลนางเป็นอย่างดีเสมอมา ไม่เคยบังคับให้จี๋หรูเมิ่งทำสิ่งใด
ถึงขั้น!!
วันที่เยี่ยเซียวหลอมรวมไข่มุกหมุนเวียนหยินหยาง ยังให้จี๋หรูเมิ่งคุ้มกันข้างกาย และมีวาสนาได้สัมผัสการหล่อเลี้ยงของต้นธารหยินหยาง
บัดนี้ระดับพลังของนางก็ทะลวงขึ้นเช่นกัน เทียบได้กับการบำเพ็ญสิบปี
ในตอนแรก จี๋หรูเมิ่งรู้สึกขัดเคืองใจกับสถานะทาสวิญญาณเป็นอย่างมาก
แต่เมื่อได้อยู่กับเยี่ยเซียวมาเรื่อย ๆ นางก็เริ่มเข้าใจว่า ต่อให้เป็นเพียงทาสของเทพบุตร ก็เป็นสถานะสูงส่งที่คนธรรมดาไม่อาจเอื้อมถึง
"หา?"
ได้ยินดังนั้น ลั่วซีจึงมีแววสงสัยวาบขึ้นในดวงตา เริ่มคาดเดาในใจ
หรือว่าเยี่ยเซียวจะมีรสนิยมพิเศษ?
ชอบคนมีสามี?
ขณะเดียวกัน เมื่อได้ยินลั่วซีเรียกเยี่ยเซียวเช่นนั้น หลินเฉินที่อยู่ข้าง ๆ ก็กัดฟันกรอด ๆ
พี่เยี่ยเซียว?
เพียงหนึ่งวัน เพื่อนเล่นที่เติบโตมาด้วยกัน ก็กลายเป็นน้องสาวของเยี่ยเซียวไปแล้ว?