"เคร้ง"
เพียงชั่วขณะที่เยี่ยชางพูดจบ ก็รู้สึกได้ถึงพลังเทพสายหนึ่งรัดลงมาจากฟากฟ้า
ยังไม่ทันได้ตั้งตัว ทั้งร่างก็ถูกกระแทกลงกับพื้น เจ็บจนกัดฟันกรอด
เยี่ยเฉินสีหน้าเย็นชา มองไปที่เหล่าอันดับของตระกูลเยี่ยที่เหลืออยู่อย่างเย็นชา "ต่อจากนี้ไป ใครกล้าไม่เคารพเทพบุตร ข้าเยี่ยเฉินคนแรกที่จะไม่ยอม"
สำหรับเยี่ยเฉินแล้ว เยี่ยเซียวไม่เพียงช่วยชีวิตเขาไว้ แต่ยังใช้พรสวรรค์และพลังการต่อสู้ที่เหนือชั้นบดขยี้เขา
แน่นอน สิ่งที่ทำให้เยี่ยเฉินเคารพจริงๆ คือความชอบธรรมของเยี่ยเซียว!!
เทพบุตรแห่งตระกูลเยี่ยผู้นี้ ด้วยพลังเพียงลำพัง เปิดมรดกทั้งเก้า พาเหล่าอันดับทั้งเก้ารับพลังบรรพชนร่วมกัน
จิตใจและบารมีเช่นนี้ ทำให้เยี่ยเฉินยอมรับสถานะเทพบุตรของเยี่ยเซียวจากก้นบึ้งของหัวใจ
"ฮืม"
พร้อมกับเสียงฮืมดังก้อง ดวงตาของเยี่ยเซียวเบิกกว้างขึ้นทันที แสงวิญญาณพุ่งออกมา
ชั่วขณะหนึ่ง อาณาเขตเบื้องหน้าเขาก็บิดเบี้ยวอย่างประหลาด
บนกระดูกหน้าอกของเยี่ยเซียว ลวดลายเทพสีดำทองจำนวนมากผุดขึ้น กลายเป็นเทพปีศาจแห่งความโกลาหล ย่ำฟ้าด้วยเท้า หอบหิ้วห้วงมืดมิดไว้ด้านหลัง
ชั่วขณะนี้ มนตราแห่งวิถีของตระกูลเยี่ยทั้งตระกูลกำลังเดือดพล่าน เสียงแห่งมรรคาดังกระหึ่ม
"กระดูกหน้าอกอุ้มเทพปีศาจ นี่คือ...พลังแรกกำเนิด!!"
เยี่ยหลินเซียนและคนอื่นๆ ดวงตาสั่นสะเทือน หันไปมองนอกอาณาเขตตระกูลเยี่ยทันที
"สิบลมหายใจถึงแล้ว!!"
ชั่วขณะถัดมา ร่างของเขาก็หายไปจากที่เดิม ปรากฏขึ้นไกลหมื่นลี้
"เยี่ย...เยี่ยบรรพชน"
ที่ตรงนั้น บรรพชนสองคนของสำนักเซียนต่างมีสีหน้าหวาดกลัว "ตุบ" คุกเข่าลง สีหน้าตื่นตระหนก