"องค์ชายน้อย!! องค์ชายน้อยไม่ได้ โลหิตจักรพรรดิของท่านเพิ่งฟื้นคืน ท่านห้ามออกจากตำหนักเซียนเด็ดขาด..."
ภายในตำหนักสำริด บรรดาผู้เฒ่าต่างพากันเดินออกมา แต่ละคนมีพลังเข้มข้น พลังเลือดทะยานฟ้า
"ข้าไม่สน!! ข้าต้องตามหาน้องศิษย์เล็กให้พบ ข้าจะยอมให้นางต้องทนทุกข์แม้แต่น้อยไม่ได้อีกเป็นอันขาด"
หนุ่มชุดจักรพรรดิเอ่ยเสียงเย็นชา ดวงตาคู่นั้นราวกับสุริยันสายฟ้า เปล่งประกายเจิดจ้า
ยามนี้เส้นผมของเขาดูราวกับกำลังเปล่งแสงสีเงินขาว เต็มไปด้วยเทพพลัง
เมื่อเขาก้าวเท้าไป ข้างหลังราวกับมีเงาจักรพรรดิปรากฏติดตาม ร่างธรรมะสะเทือนฟ้า
"องค์ชายน้อยจะไปที่ใดกันหรือ?"
ยามนี้เอง นอกตำหนักเซียน ก็มีผู้เฒ่าคนหนึ่งเดินออกมา ร่างกำยำ ผมและหนวดเคราเงิน ตัวราวกับมีสายฟ้านับหมื่นห่อหุ้ม
"ผู้อาวุโสใหญ่มาได้เหมาะเหลือเกิน ช่วยเปิดค่ายกลโบราณในตำหนักบรรพชนให้ข้าหน่อย ข้าจะไปสามพันรัฐมรรคา"
หนุ่มชุดจักรพรรดิสีหน้าเรียบเฉย มีอำนาจน่าเกรงขามที่ไม่อาจท้าทาย
"เหลวไหล!"
ผู้เฒ่าผมเงินเอ่ยเสียงต่ำ ดวงตาประกายสายฟ้าพุ่งออกมา "เจ้าไม่รู้หรือว่า หากพวกเราลงไปยังโลกเบื้องล่าง จะถูกมรรคาสวรรค์ตอบโต้?"
"ไม่ว่าจะอย่างไร ข้าก็ต้องพาน้องศิษย์เล็กกลับมาให้ได้"
หนุ่มชุดจักรพรรดิไม่สะเทือน เขารอมาสามพันปี เพิ่งจะได้กลิ่นจิตวิญญาณของน้องศิษย์เล็ก แล้วจะพลาดได้อย่างไร
ไม่ต้องพูดถึงสามพันรัฐมรรคา ต่อให้เป็นแดนยมโลกเก้าชั้น เขาก็จะไปอย่างไม่ลังเล
"น้องศิษย์เล็ก? เจ้าหมายถึง... กระบี่เซียนที่สะเทือนฟ้า หยูจือ?"