[บุตรแห่งชะตา หานฉางเซิง]
[นิ้วทอง: ขวดลิขิตสวรรค์]
[แบบแผน: สายอมตะขี้ขลาดหนีเอาตัวรอด]
[ตัวตน: ศิษย์คนที่หกแห่งสำนักโอสถไท่ชิง]
[ทิศทางเรื่องราว: หานฉางเซิงอาศัยความสามารถของขวดลิขิตสวรรค์ในการเร่งการเติบโตของสรรพสิ่ง ประสบความสำเร็จในการเข้าสู่สำนักโอสถไท่ชิง ได้รับการถ่ายทอดวิชาจากท่านนักบุญโอสถ ใช้เวลาสามปีเข้าใจตำราโอสถนับหมื่นของสำนัก แอบปรุงยาและฝึกฝนซ่อนตัวอยู่ท่ามกลางผู้คน ต่อมาออกจากสำนักโอสถพลัดเข้าไปในสำนักชั่วร้ายแห่งหนึ่งในรัฐโบราณหวงเทียน ถูกอาจารย์คนที่สองกักขังเป็นทาสปรุงยา]
[ถามโฮสต์: ล่า/ผูกพัน]
เมื่อมองดูร่างที่ค่อยๆ หายไปนั้น ในดวงตาของเยี่ยเซียวพลันมีลวดลายปีศาจเปล่งประกาย
ในฐานะศิษย์คนที่หกของเจียงเหอ หานฉางเซิงผู้นี้กลับเข้าใจตำราโอสถนับหมื่นภายในสามปี ช่างเป็นอัจฉริยะยิ่งนัก
และขวดลิขิตสวรรค์ในมือของเขา ยิ่งเป็นสมบัติศักดิ์สิทธิ์ไร้เทียมทานสำหรับปลูกแปลงยาและวัสดุวิญญาณ
ไม่แปลกที่ระดับพลังของเจ้าคนนี้จะก้าวไปถึงขั้นมหายานขั้นที่สองอันน่าสะพรึงกลัว
พลังขนาดนี้ ความน่ากลัวยิ่งกว่าหนุ่มน้อยขั้นจื้อจุนทั่วไปเสียอีก
หากเยี่ยเซียวสามารถจับกุมเขาได้ ก็ไม่เท่ากับได้เครื่องจักรนิรันดร์มาหนึ่งเครื่องหรอกหรือ?
ปลูกเอง ปรุงเอง กินเอง...
ซี้ด...
เพียงแต่สายอมตะขี้ขลาดหนีเอาตัวรอดที่ถูกลิขิตไว้นั้น มาอย่างไร้ร่องรอย ไปอย่างไร้เงา และถนัดที่สุดในการปลอมแปลงและหลบหนี
เมื่อครู่ที่เขามองเห็นเยี่ยเซียวแล้วแสดงความหวาดกลัวออกมา ไม่เหมือนการเสแสร้ง คงคิดจะย้ายออกจากสำนักโอสถแล้วกระมัง
จากทิศทางเรื่องราวแล้ว หานฉางเซิงในท้ายที่สุดจะประสบภัยพิบัติในรัฐโบราณหวงเทียน
บางที ที่นั่น อาจเป็นโอกาสที่เยี่ยเซียวจะจับกุมคนงานแห่งชะตานี้ก็เป็นได้
"ระบบ ผูกพัน"
............