……
งานเลี้ยงวันเกิดสิ้นสุดลง
โจวเจินเหยาอยู่ระหว่างเดินทางกลับแล้ว เขาเอนตัวพิงพนักเก้าอี้อย่างขี้เกียจ ส่งข้อความหาอวี้เสวียน
[ZY]ถึงแล้วเหรอ?
อีกฝั่ง อวี้เสวียนฮึเบาๆ
ถามอย่างกับไม่รู้
ไม่ต้องพูดว่าเขาเพิ่งกดถูกใจรูปเซลฟี่ในโรงแรมของเธอเลย ตอนเธอปิดประตูห้องก็เห็นชัดๆ ว่าคนขับรถกำลังส่งข้อความในมือถือ ต้องรายงานเขาไปแล้วแน่ๆ
[เสวียน]ใช่จ้ะ เพิ่งอาบน้ำเสร็จด้วยนะ
[เสวียน]พี่ปีสี่ทำอะไรอยู่เหรอ?
[ZY]เพิ่งไปงานวันเกิดเพื่อนมา กำลังกลับ
[เสวียน]โอ๊ะ~เป็นเพื่อนสนิทเลยเหรอ?
[ZY]เพื่อนธรรมดาน่ะ
[เสวียน]ใช่พี่เจาเจารึเปล่า?
โจวเจินเหยาหัวเราะเบาๆ ตอบกลับ
[ZY]อืม ใช่
[เสวียน]ʕ ⸝⸝⸝⁰⃚⃙̴ ༝ ⁰⃚⃙̴ ʔ อิจฉาจัง รู้สึกว่าพวกคุณสนิทกันมาก เหมือนเป็นแฟนกันเลย พอฉันเข้ามหาลัยแล้วก็จะหาแฟนให้จังหน่อย!
[ZY]จังหน่อย?
[เสวียน]ฮี่ๆ ที่จริงคืออยากคบจริงจังน่ะ
คบแล้วก็…หนักหน่วงหน่อย
อวี้เสวียนทิ้งตัวลงนอนบนเตียงสปริงนุ่มนิ่มอย่างสบายใจ เสื้อคลุมอาบน้ำหลวมๆ เลื่อนลงมา เธอไม่ใส่ใจจะจัด ยังคงนอนพิมพ์ต่อไป
ไม่สนใจเลยสักนิดว่าตอนนี้ตัวเองนั้นดู…ขนาดไหน
[เสวียน]พี่คะ ปกติพี่กับเพื่อนปฏิบัติต่อกันยังไงเหรอ? มีชื่อเรียกหวานๆ ให้กันบ้างรึเปล่า?
[ZY]ไม่มีชื่อหวานๆ หรอก
[เสวียน]เป็นไปได้ไง? เพื่อนสนิทกันต้องมีสิ
ถึงแม้ว่าเพื่อนส่วนใหญ่จะเรียกเขาตรงๆ ว่า "พี่เหยา" แต่ตอนนี้เขากลับรู้สึกว่าบอกชื่อนี้ให้เธอรู้มันน่าอายแปลกๆ