[ลูกจ๋า แม่อยากเป็นลูกของลูกด้วย]
อวี้เสวียนลืมตาขึ้น
แสงแดดสาดส่องผ่านม่านสีครีมอ่อนเข้ามาในห้องนอน อากาศมีกลิ่นหอมอ่อน ๆ ของลาเวนเดอร์
เธอพยุงตัวลุกขึ้น สายเดี่ยวชุดนอนผ้าไหมเลื่อนหลุดลงมาถึงข้อศอก ผมยาวกระจัดกระจายบนหมอน
ข้อมูลและความทรงจำของโลกนี้หลั่งไหลเข้ามาในจิตสำนึก เธอเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย
คุณแม่เลี้ยงเดี่ยว เมื่อไม่กี่ปีก่อนได้ลูกสาว เหมียนเหมียน ผ่านธนาคารสเปิร์มคุณภาพสูงจากต่างประเทศ
อาชีพคือนักวาดภาพประกอบอิสระ ทำงานที่บ้าน อาศัยอยู่ในอพาร์ตเมนต์หรูใจกลางเมือง ชั้นหนึ่งมีสองยูนิต เพื่อนบ้านคือ—
ออดประตูดังขึ้น
อวี้เสวียนรวบเสื้อคลุมนอน เดินเท้าเปล่าไปยังห้องนั่งเล่น
บนจอมอนิเตอร์ ร่างสูงโปร่งของเด็กหนุ่มยืนเอี้ยวตัว เสื้อยืดสีขาว กางเกงขาสั้นสีกากี เผยให้เห็นน่องเรียวสวย
คือเหลียนเจวี๋ย เพื่อนบ้านของเธอ นักศึกษาใหม่ที่จะไปรายงานตัวที่มหาวิทยาลัย A วันนี้
อวี้เสวียนกดปุ่มรับสาย น้ำเสียงยังเจือความงัวเงียหลังตื่นนอน
“ใครเหรอ?”
“พี่อวี้เสวียนครับ ผมเอง เหลียนเจวี๋ย” เสียงเด็กหนุ่มกังวานใส
“พ่อผมฝากให้พี่พาผมไปส่งที่มหาวิทยาลัยหน่อย เขาติดภารกิจด่วนกะทันหัน…”