ตู้เจ๋อยืนอยู่ในครัว บิดก๊อกน้ำรองน้ำใส่กา แล้วนำไปวางบนเตา
เปลวไฟเลียก้นกา ส่งเสียงซู่เบา ๆ นี่คือบ้านที่เขาซื้อไว้ในโลกเทพยา เป็นห้องชุดในย่านผู่ตงซินฉวี่ ขนาด 200 ตารางเมตร มีสามห้องนอนสองห้องรับแขก
ตรงมุมห้องมีตู้เซฟตั้งอยู่
สีดำ สูงครึ่งคน ล็อกด้วยรหัสดิจิทัล
ตู้เจ๋อย่อตัวลง กดเลขแปดหกตัว
กลอนส่งเสียงคลิกแล้วเด้งเปิดออก ข้างในมีเงินสดเรียงเป็นตั้ง
มัดด้วยสายรัดธนบัตรของธนาคารโดยเฉพาะ วันที่บนตราประทับของแต่ละมัดไม่เหมือนกัน
สิบล้านหยวน
ตู้เจ๋อหาเงินได้มากมายในโลกนี้ และเงินสิบล้านหยวนนี้เขาทิ้งไว้ให้ “เฉาปิน”
เขาเดินไปที่โต๊ะหนังสือ ดึงลิ้นชักออก แล้วหยิบกระดาษเอสี่แผ่นหนึ่งออกมา
จากนั้นเริ่มเขียนด้วยปากกาลูกลื่นสีดำ:
เฉาปิน:
ทรัพย์สินต่อไปนี้เป็นของเจ้า:
1. ห้องเลขที่ XX ถนน XX เขตผู่ตงซินฉวี่ เอกสารสิทธิ์อยู่ในลิ้นชักตู้เสื้อผ้า
2. เงินสดในตู้เซฟจำนวนสิบล้านหยวนถ้วน ชำระภาษีแล้ว
3. โรงกลั่นสุราแห่งหนึ่ง ตั้งอยู่เลขที่ XX ถนน XX เมือง XX มณฑลอานฮุย รวมที่ดิน โรงงาน และเครื่องจักร ปัจจุบันหยุดดำเนินงาน ในห้องใต้ดินมีสุราเก็บไว้หนึ่งแสนลัง
4. ร้านเทาเปา “ร้านจำหน่ายสุราโดยเฉพาะ” หนึ่งร้าน ปัจจุบันมียอดขายสุราเป็นอันดับหนึ่ง บัญชีผู้ใช้และรหัสผ่านอยู่ในเอกสารแนบท้าย
5. หนังสือรับรองการลาออกจากสำนักงานตำรวจนครบาลเซี่ยงไฮ้หนึ่งฉบับ อยู่ในลิ้นชักโต๊ะข้างเตียง
ตู้เจ๋ออ่านกระดาษซ้ำอีกครั้ง ยืนยันว่าไม่มีอะไรตกหล่น
จากนั้นเขาเปิดกระเป๋าสตางค์ พับกระดาษแผ่นนี้ครึ่งหนึ่ง สอดไว้ในช่องด้านในของกระเป๋าสตางค์ วางไว้กับบัตรประชาชน
รูปบนบัตรประชาชนเป็นใบหน้าของเฉาปิน ตู้เจ๋อมองมันมานานกว่าสี่ปีจนชินตาแล้ว “นี่ เพิ่มเงินให้แล้วนะ!”
เขาไม่รู้ว่าหลังจากตัวเองจากไปแล้ว วิญญาณของเจ้าของร่างเดิมอย่างเฉาปินจะกลับมาหรือไม่
ตลอดสี่ปีที่ผ่านมา วิญญาณของเฉาปินไปอยู่ที่ไหนกันแน่? หลับใหลอยู่ตรงมุมใดมุมหนึ่งของร่างกาย หรืออยู่ในร่าง คอยมองดูทุกสิ่งที่เขาทำ?