ในหอประชุมแข่งขันเริ่มเรียกรวมตัวกันอย่างรวดเร็ว จออิเล็กทรอนิกส์บนเวทีหลักกำลังแสดงหมายเลขกลุ่มและการจัดสนามแข่งขันแบบเลื่อนผ่าน
พิธีกรเดินขึ้นหน้าเวที เริ่มอ่านกติกา
“การแข่งขันครั้งนี้แบ่งออกเป็น 4 ด่าน”
“ด่านที่ 1: วิเคราะห์เคสผู้ป่วยแบบองค์รวม”
“ด่านที่ 2: ปฏิบัติทักษะ”
“ด่านที่ 3: จำลองการกู้ชีพเป็นทีม”
“ด่านที่ 4: ตอบคำถามแบบองค์รวม”
“แต่ละด่านคิดคะแนนแยกกัน เมื่อจบการแข่งขันจะจัดอันดับตามคะแนนรวม ทีมที่เข้าแข่งขันทั้งหมดจะจับสลากแบ่งรอบเข้าสู่สนามต่าง ๆ”
พอหีบจับสลากถูกเข็นออกมา เสียงในหอประชุมก็เบาลงอย่างเห็นได้ชัด
การจับสลากเป็นเรื่องที่คาดเดายาก บางสนามมีเคสทั่วไปไม่ซับซ้อนนัก แต่บางสนามก็ซ่อนกับดักไว้ลึกมาก
ถึงจะเป็นทีมแกร่งเหมือนกัน แต่ถ้าได้โจทย์ต่างกัน ความกดดันก็ไม่เหมือนกันเลย
โรงพยาบาลในเครือแห่งที่หนึ่งประจำเมืองไห่เฉิงได้จับสลากเป็นทีมที่ห้า
ในฐานะหัวหน้าทีม จ้าวฉี่หมิงเดินขึ้นไปข้างหน้า ตอนที่ยื่นมือเข้าไปในหีบจับสลาก เสิ่นชิงก็เผลอกลั้นหายใจ
สวี่หรานยืนอยู่ข้างหลัง ประสานมือเข้าด้วยกัน
“ขออย่าได้สนามมรณะเลย”
โจวจื่อเชียนยกนิ้วแตะริมฝีปาก
“ชู่ว อย่าพูดสิ”
สวี่หราน: “……”
เธอค่อย ๆ ลดมือลง
จ้าวฉี่หมิงหยิบป้ายหมายเลขออกมาดู
【กลุ่มบี สนามที่ 3】
“กลุ่มบี สนามที่ 3”
หลินซิวหย่วนกวาดตามองตารางการแข่งขัน
“ด่านแรกของสนามที่ 3 เป็นการวิเคราะห์เคส”
เสิ่นชิงขมวดคิ้วเล็กน้อย
“ได้ยินมาว่าปีที่แล้วสนามที่ 3 มีเคสพิษหายากด้วย”
จ้าวฉี่หมิงหันไปมองกู้หลินโดยไม่รู้ตัว แต่สีหน้าของกู้หลินยังคงสงบนิ่ง
“อย่าเพิ่งเดาโจทย์ เข้าไปแล้วค่อยดูว่าคนไข้มีเบาะแสอะไรบ้าง”
ก่อนการแข่งขันจะเริ่ม จ้าวฉี่หมิงเรียกทุกคนมารวมกัน แล้วทบทวนการแบ่งหน้าที่อีกครั้งเป็นครั้งสุดท้าย