บ่ายสองโมง ห้องประชุมเอ็มดีที
บุคลากรจากแผนกศัลยกรรมทางเดินอาหาร แผนกมะเร็งวิทยา แผนกพยาธิวิทยา และแผนกรังสีวิทยาทยอยมาถึงกันครบ
จอโปรเจกเตอร์สว่างขึ้น ข้อมูลผู้ป่วยของโจวหมิงหย่วนถูกเปิดขึ้นมา
ที่จริงแล้ว ในห้องประชุมมีคนไม่น้อยที่รู้จักเคสนี้
ผู้ป่วยอายุน้อย ผลประเมินก่อนผ่าตัดอยู่ในระยะค่อนข้างต้น แต่ผลพยาธิวิทยาหลังผ่าตัดกลับพุ่งไปถึง T4aN3b
ความแตกต่างเช่นนี้ ไม่ว่าใครก็ยากจะทำใจยอมรับ
ผู้อำนวยการแผนกมะเร็งวิทยาพลิกดูผลพยาธิวิทยาคร่าว ๆ ก่อนกล่าวว่า
“เซลล์มะเร็งมีการแยกตัวต่ำ พบลิ่มมะเร็งในหลอดเลือด และมีการลุกลามเข้าทำลายเส้นประสาท ผลตรวจเป็นบวกทั้งหมด ความเสี่ยงสูงมากจริง ๆ”
แพทย์จากแผนกรังสีวิทยาขมวดคิ้วเช่นกัน
“ซีทีก่อนผ่าตัดไม่พบการแพร่กระจายไปยังอวัยวะอื่นอย่างชัดเจน แต่รอยโรคนี้อาจลุกลามเร็วกว่าที่คิด”
แพทย์จากแผนกพยาธิวิทยาเสริมขึ้นว่า
“อีกอย่าง เนื้องอกมีความรุนแรงในการลุกลามสูงมาก โอกาสกลับมาเป็นซ้ำในภายหลังคงไม่น้อย”
บรรยากาศในห้องประชุมค่อย ๆ หนักอึ้งลง ซ่งเจ๋อนั่งอยู่แถวหลัง จู่ ๆ ก็รู้สึกประหม่าอย่างบอกไม่ถูก
เพราะเขารู้ว่าสิ่งที่กู้หลินเตรียมจะพูดในวันนี้ไม่เหมือนแนวทางรักษาทั่วไป
เป็นอย่างที่คิด พอการอภิปรายดำเนินมาถึงช่วงท้าย หลินหานชวนก็หันไปมองกู้หลิน
“กู้หลิน ลองอธิบายแนวทางของนายหน่อย”
หลายคนในห้องประชุมมองหน้ากันอย่างแปลกใจ นักศึกษาแพทย์ฝึกอบรมปีหนึ่งได้พูดในที่ประชุมเอ็มดีที นับว่าพบเห็นได้ยากมาก