อาการกับสัญญาณชีพไม่สอดคล้องกันอย่างเห็นได้ชัด ความรู้สึกขัดแย้งนี้ทำให้กู้หลินเพิ่มความระมัดระวังขึ้นทันที
ขณะเดียวกัน ที่ห้องสังเกตการณ์ชั้นสอง มีคนหัวเราะแล้วเอ่ยขึ้น
“มาแล้ว จุดที่ทำให้คนพลาดได้ง่ายที่สุดของข้อนี้”
หัวหน้าภาควิชาศัลยกรรมทางเดินอาหารที่ยืนอยู่ข้าง ๆ พยักหน้า
“อาการของคนไข้เหมือนภาวะช่องท้องเฉียบพลันเกินไป หลายคนคงถูกชักนำให้ไขว้เขว”
หลินหานชวนไม่ได้พูดอะไร เพียงมองหน้าจอเงียบ ๆ
ในภาพ กู้หลินเริ่มขอตรวจเพิ่มเติมแล้ว
ตรวจความสมบูรณ์ของเม็ดเลือด ตรวจเลือดทางชีวเคมี ตรวจการแข็งตัวของเลือด และวิเคราะห์ก๊าซในเลือด
ครึ่งนาทีต่อมา ผลตรวจก็ปรากฏขึ้น
เม็ดเลือดขาวสูงขึ้นเล็กน้อย กรดแลกติกสูงขึ้นอย่างชัดเจน และดีไดเมอร์สูงขึ้น
เมื่อเห็นค่ากรดแลกติก แววตาของกู้หลินก็หรี่ลงเล็กน้อย
วินาทีต่อมา เขาขอตรวจซีทีเอทันที
ภาพนี้ทำให้หัวหน้าภาควิชาหลายคนในห้องสังเกตการณ์เงยหน้าขึ้นพร้อมกัน
“คิดไปถึงขั้นนั้นได้เร็วขนาดนี้เลยเหรอ?”
โจวเหวินหย่วนไม่ได้พูดอะไร แต่หางปากยกขึ้นอย่างลับ ๆ เพราะเขารู้ว่ากู้หลินจับประเด็นสำคัญได้แล้ว
ในห้องสอบ ผลซีทีเอเริ่มโหลด
กู้หลินยืนนิ่ง ไม่รีบเขียนคำวินิจฉัย เพียงรอให้หลักฐานชิ้นสุดท้ายปรากฏ
ไม่กี่วินาทีต่อมา ภาพถ่ายก็ค่อย ๆ โหลดเสร็จ
เขามองหน้าจอ แล้วผ่อนลมหายใจออกเบา ๆ
เจอแล้ว
แขนงส่วนปลายของหลอดเลือดแดงเมเซนเทอริกส่วนบนอุดตัน เลือดไปเลี้ยงลำไส้บางส่วนลดลง
เมื่อประกอบกับประวัติอาการ ระดับกรดแลกติกที่สูงขึ้น และประวัติภาวะหัวใจห้องบนสั่นพลิ้วเรื้อรัง คำวินิจฉัยก็ชัดเจนเพียงพอแล้ว