แพทย์ฝึกหัดอย่างผม ทำไมถึงโด่งดังไปทั่วโลก

ตอนที่ 57 ผมเป็นแค่นักศึกษาแพทย์ฝึกอบรม ทำไมถึงโด่งดังไปทั่วโลก

7 นาที· 1.7K คำ

“ดูดเลือด”

เสียงของหลินหานชวนดังขึ้น กู้หลินได้สติแล้วส่งเครื่องดูดไปยังขอบบริเวณผ่าตัด เลือดกับน้ำลายถูกดูดออกอย่างรวดเร็ว ภาพบนจอกลับมาชัดเจนอีกครั้ง

เนื้อเยื่อรอบโคนหลอดเลือดแดงกระเพาะอาหารซ้ายถูกเลาะแยกออกมาอย่างครบถ้วนแล้ว เนื้อเยื่อไขมันและต่อมน้ำเหลืองค่อย ๆ ถูกเลาะออกจนหมด

“หลอดเลือดดำกระเพาะอาหารซ้าย”

กู้หลินปรับทิศทางการดึงรั้ง เพียงชั่วอึดใจ โคนหลอดเลือดที่ซ่อนอยู่หลังชั้นไขมันก็เผยให้เห็นอย่างชัดเจน

หลินหานชวนชะงักมือไม่ถึงครึ่งวินาที ก่อนจะเลาะแยกต่อไป

เวลาค่อย ๆ ผ่านไป สองชั่วโมงต่อมา การเลาะต่อมน้ำเหลืองแบบดีทูใกล้สิ้นสุดลงในที่สุด

ชิ้นเนื้อที่ผ่าตัดออกมาทั้งหมดถูกใส่ลงในถุงเก็บชิ้นเนื้อ จากนั้นจึงค่อย ๆ ลากออกจากช่องท้อง

ใต้โคมไฟผ่าตัด หลินหานชวนก้มมองชิ้นเนื้อ เงียบไปหลายวินาที

“เริ่มเย็บต่อ”

การสร้างทางเดินอาหารขึ้นใหม่เริ่มต้นขึ้น เข็มกับไหมเย็บผ่านเนื้อเยื่อ รอยต่อระหว่างกระเพาะอาหารกับลำไส้ค่อย ๆ เสร็จสมบูรณ์

มือของหลินหานชวนมั่นคงอย่างยิ่ง ระยะห่างของแต่ละฝีเข็มแทบจะเท่ากันทุกจุด ขอบเนื้อเยื่อประกบกันได้ราวกับภาพในตำราเรียน

อีกชั่วโมงกว่า ๆ ต่อมา เขาก็เย็บฝีเข็มสุดท้ายเสร็จ

“ล้าง”

น้ำเกลืออุ่นถูกฉีดล้างเข้าไปในช่องท้องอย่างช้า ๆ หลังดูดออกด้วยแรงดันลบ บริเวณผ่าตัดก็กลับมาชัดเจนอีกครั้ง

ไม่มีเลือดออกต่อเนื่องอย่างเห็นได้ชัด รอยต่อมีแรงตึงอยู่ในเกณฑ์ดี

หลินหานชวนก้มตรวจยืนยันอีกครั้ง ก่อนเอ่ยขึ้น

“ปิดแผล”

จังหวะที่กู้หลินรับเครื่องมือมา หน้าต่างระบบก็สว่างขึ้นเงียบ ๆ

【ภารกิจสำเร็จ: เข้าร่วมผ่าตัดรักษามะเร็งกระเพาะอาหารอย่างครบขั้นตอนเป็นครั้งแรก】

【มอบรางวัล: เชี่ยวชาญการเลาะต่อมน้ำเหลืองมาตรฐานในการผ่าตัดมะเร็งกระเพาะอาหาร】

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป