ผู้หญิงตอบสนองเร็วที่สุด พอได้ยินกู้หลินพูดแบบนั้น สีหน้าของเธอก็พลันบึ้งตึง
“เธอพูดจาแบบนี้หมายความว่ายังไง?”
เธอกวาดตามองกู้หลินตั้งแต่หัวจรดเท้า
“เธอก็เป็นหมอเหมือนกันเหรอ?”
“อายุน้อยขนาดนี้ คงใช้เส้นสายเข้ามาเหมือนกันสินะ?”
กู้หลินถึงกับพูดไม่ออกไปชั่วขณะ
“ถ้าคุณคิดว่าผมใช้เส้นสายเข้ามา ก็ไปร้องเรียนกับทางโรงพยาบาลได้เลยครับ”
กู้หลินมองถุงใส่ฟิล์มเอกซเรย์ในมือเธออีกครั้ง
“ไม่มีใบนัด ไม่มีประวัติคนไข้ ไม่มีผลตรวจ แต่กลับมาขอเตียง”
เขายักไหล่
“สะดวกดีนะครับ”
ตอนนั้นเอง พยาบาลคัดกรองก็รีบเดินเข้ามา
“ญาติคนไข้ เชิญทางนี้ค่ะ เดี๋ยวฉันพาไปที่โถงผู้ป่วยนอกนะคะ”
ผู้หญิงยืนนิ่งไม่ขยับ ผู้ชายก็เช่นกัน สีหน้าของสองสามีภรรยาดูไม่ดีเอาเสียเลย ราวกับรู้สึกว่าถูกหักหน้าต่อหน้าคนอื่น
“โรงพยาบาลใหญ่ขนาดนี้ มาหาหมอยังยุ่งยากขนาดนี้ มิน่าคนอื่นถึงพูดกันว่าโรงพยาบาลใหญ่ชอบวางท่า”
“คุณป้า...”
“ไม่ต้องมาเรียกฉัน พ่อแม่เธอบอกว่ามีเส้นสายในโรงพยาบาลสังกัดแห่งที่หนึ่ง เราถึงได้มา แล้วดูสิ สุดท้ายช่วยอะไรไม่ได้สักอย่าง”
ผู้ชายหนีบถุงใส่ฟิล์มเอกซเรย์กลับไว้ใต้รักแร้ น้ำเสียงเย็นชาลง
“ไปกันเถอะ เขาไม่อยากรับเรา จะมัวอยู่ที่นี่ทำไม?”
ผู้หญิงที่อยู่ข้าง ๆ รีบพูดคล้อยตาม
“นั่นสิ ข้างนอกก็ใช่ว่าจะไม่มีโรงพยาบาล อย่าคิดว่าถ้าไม่ใช่โรงพยาบาลสังกัดแห่งที่หนึ่งของเมืองไห่เฉิงแล้วจะไม่มีใครรักษาเป็น”
หลินหานชวนคร้านจะสนใจพวกเขา จึงหันไปหาพยาบาลคัดกรอง