แพทย์ฝึกหัดอย่างผม ทำไมถึงโด่งดังไปทั่วโลก

ตอนที่ 145 นายลงมือ

8 นาที· 1.7K คำ

หานเส้าถิงปรับกล้องจุลทรรศน์ใหม่

กู้หลินช่วยหันเครื่องดูดไปยังด้านล่างค่อนไปทางหลังของเนื้องอก ส่วนเจิ้งฉ่วยประคองเยื่อหุ้มจากอีกด้าน เพื่อป้องกันไม่ให้หลอดเลือดดำถูกดึงรั้งระหว่างลดขนาดเนื้องอก

เนื้อเยื่อภายในเนื้องอกถูกนำออกทีละน้อย

เมื่อพื้นที่ด้านล่างค่อนไปทางหลังเปิดออก ลำต้นหลักของหลอดเลือดดำที่พาดขวางอยู่กลางช่องทางก็เริ่มคลายตัว

เยื่อหุ้มยุบร่นเข้าด้านใน ช่องผ่าตัดทางขวาก็ค่อย ๆ ปรากฏขึ้น

ตลอดการปรับตำแหน่ง ไม่มีการกระทบกระเทือนหลอดเลือดดำ และไม่ได้เพิ่มแรงดึงรั้งก้านสมอง

ไม่กี่นาทีต่อมา คีมจุลศัลยกรรมของหานเส้าถิงก็สอดผ่านใต้ลำต้นหลักของหลอดเลือดดำเข้าไปยังส่วนลึกได้อย่างราบรื่น

【ช่องทางเปิดออกมาจริง ๆ ด้วย!】

【ทั้งลำต้นหลักและแขนงทั้งหมดของหลอดเลือดดำยังอยู่ครบ】

【แผนนี้ดูเหมือนง่าย แต่คิดคำนวณการเปลี่ยนแปลงของพื้นที่บนโต๊ะผ่าตัดได้ทันที แบบนี้ยากมาก】

【หมอหนุ่มที่ชื่อกู้หลินคนนี้เข้าใจกายวิภาคเฉพาะจุดได้เกินคาดจริง ๆ】

หานเส้าถิงแยกเยื่อหุ้มเนื้องอกต่อ

เมื่อมองลึกเข้าไปใต้กล้อง บริเวณใต้หลอดเลือดดำก็ค่อย ๆ เผยให้เห็นหลอดเลือดแดงเส้นเล็ก

มันแนบชิดกับเยื่อหุ้ม สีสดกว่ากิ่งหลอดเลือดที่เลี้ยงเนื้องอกรอบข้าง พอลึกเข้าไปก็ถูกเนื้องอกบดบัง

นั่นคือเส้นที่กู้หลินทำเครื่องหมายไว้ก่อนผ่าตัด

จ้าวหมิงซานขยับเข้าใกล้จอโดยไม่รู้ตัว เส้นเลือดที่แทบยืนยันไม่ได้จากภาพเก่า ตอนนี้กลับปรากฏขึ้นมาจากด้านหลังเนื้องอกจริง ๆ

หานเส้าถิงหยุดใช้เครื่องจี้สองขั้ว

“กู้หลิน”

“เห็นแล้ว”

กู้หลินปรับมุมเครื่องดูด แล้วจัดการเลือดซึมรอบหลอดเลือดให้สะอาด

“อาจารย์หาน หาแขนงด้านหลังก่อน”

หานเส้าถิงพยักหน้า จากนั้นคลายเนื้องอกต่อไปตามด้านนอก ไม่กี่มิลลิเมตรถัดมา ก็มีแขนงเล็กเส้นหนึ่งหักไปทางช่องหูชั้นใน

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป