วันที่ 7 ของการฝึกเข้มข้น ฝ่ายการศึกษาและวิจัยจัดการจำลองสถานการณ์เต็มรูปแบบเป็นครั้งสุดท้าย
ครั้งนี้ไม่ใช่การออกโจทย์ตามใจของอาจารย์ภายในอีกต่อไป แต่จำลองตามมาตรฐานการแข่งขันระดับมณฑลครบทุกขั้นตอน
วิเคราะห์เคสผู้ป่วย ปฏิบัติทักษะ ช่วยชีวิตเป็นทีม และตอบคำถามภาพรวม
ทุกด่านจับเวลาและให้คะแนน
หัวหน้าแผนกหลายคนมากันครบ
หลินหานชวนนั่งอยู่แถวหลัง
จี้เฟิงกอดอกพิงพนักเก้าอี้
โจวเหวินหย่วนมาถึงก่อนเวลาครึ่งชั่วโมง แถมยังเลือกที่นั่งซึ่งมองเห็นได้ชัดที่สุด
สีหน้าเขาดูเรียบเฉย ราวกับแค่มานั่งฟัง แต่สายตากลับจับจ้องกู้หลินอย่างแนบเนียน
หลินหานชวนเหลือบมอง ก่อนเอ่ยเสียงเรียบ
“วันนี้หัวหน้าโจวว่างด้วยเหรอ”
โจวเหวินหย่วนยิ้มบาง ๆ อย่างแนบเนียน
“สู้หัวหน้าหลินไม่ได้หรอก ได้ยินว่าคลินิกช่วงเช้าถูกเลื่อนไปหมดแล้วนี่”
จี้เฟิงนั่งอยู่ตรงกลาง พอได้ยินก็แทบหลุดหัวเราะ
สองคนนี้ปากแข็งพอกัน ทั้งที่ตั้งใจมาดูพวกกู้หลินจำลองสถานการณ์แท้ ๆ แต่กลับไม่มีใครยอมรับ
สีหน้าหลินหานชวนไม่เปลี่ยน
“ทีมแข่งระดับมณฑลเป็นตัวแทนโรงพยาบาลไปแข่ง ฉันมาดูสักหน่อยก็ปกติ”
โจวเหวินหย่วนปิดสมุดบันทึกที่วางอยู่บนตัก
“บังเอิญเลย ฉันก็คิดแบบนั้นเหมือนกัน”
ทั้งสองสบตากัน บรรยากาศพลันมีกลิ่นอายประชันกันขึ้นมาอย่างน่าประหลาด หัวหน้าแผนกอีกสองสามคนที่อยู่ข้าง ๆ เห็นดังนั้นจึงแซวขึ้นมา
“หัวหน้าโจว คราวนี้แผนกฉุกเฉินของพวกคุณมีเพชรเม็ดงามโผล่มาคนหนึ่งนะ”