ประตูห้องผ่าตัดปิดลง จังหวะการทำงานภายในก็เร่งรีบขึ้นทันที วิสัญญีแพทย์วางสายให้สารน้ำไปพร้อมกับรายงานอาการ
“ความดันยังลดลงเรื่อย ๆ ติดต่อแผนกธนาคารเลือดขอเม็ดเลือดแดงแล้ว การแข็งตัวของเลือดแย่มาก แลคเตตก็สูงด้วย”
เขาจับตาดูเครื่องมอนิเตอร์ คิ้วขมวดเล็กน้อย
“คนไข้เสียเลือดมาตลอดทาง ถ้าปล่อยไว้อีกสักพัก ยากระตุ้นความดันก็คงเอาไม่อยู่แล้ว”
กู้หลินกับคนอื่น ๆ เปลี่ยนชุดเรียบร้อยแล้ว
เมื่อเตรียมผ้าคลุมปลอดเชื้อและฆ่าเชื้อทุกอย่างเสร็จ พยาบาลส่งเครื่องมือก็ยื่นมีดผ่าตัดให้
ทันทีที่กรีดลงไป กลิ่นคาวเลือดก็แทบพุ่งออกมา พอใส่เครื่องดูดเข้าไป เลือดสดก็ทะลักขึ้นมาทันที
สีหน้าซ่งเจ๋อพลันเคร่งเครียด
“เลือดออกเยอะเกินไปแล้ว”
มือของหลินหานชวนยังคงทำงานไม่หยุด
“ดูดแรงดันลบ”
กู้หลินถ่างแผลออก สายตากวาดดูช่องท้องอย่างรวดเร็ว ภายในเต็มไปด้วยเลือดคั่งและลิ่มเลือด
บริเวณที่ผ่าตัดจากโรงพยาบาลเดิมบวมน้ำอย่างหนัก เนื้อเยื่อถูกดึงรั้งซ้ำหลายครั้งจนชั้นเนื้อเยื่อปั่นป่วนไปหมด ทั้งลิ่มเลือดและพื้นผิวที่มีเลือดซึมปะปนกัน
ที่ยุ่งยากที่สุดคือยังมีเลือดไหลออกมาไม่หยุดบริเวณใกล้ขอบบนของตับอ่อน
ไม่ใช่ปลายหลอดเลือดที่ถูกตัดอย่างเรียบร้อย แต่เป็นแผลที่เคยได้รับการจัดการแล้ว ก่อนจะถูกความดันโลหิตและภาวะการแข็งตัวของเลือดล้มเหลวซัดจนเปิดขึ้นมาใหม่
ซ่งเจ๋อดูดเลือดไปได้ครึ่งหนึ่ง คิ้วก็ยิ่งขมวดแน่น