【ผู้เล่น: หว่านกู่】
【เผ่าพันธุ์: เทพมารโกลาหลแต่กำเนิด (กำเนิดจากบัวเขียวโกลาหล)】
【สถานะ: น้องชายแท้ ๆ ของผานกู่ บุตรคนที่สองของบัวเขียวโกลาหล ศิษย์เอกคนโตที่รับการถ่ายทอดจากนักพรตเต๋าหงจวิน】
【ระดับการบำเพ็ญ: เซียนทองต้าหลัว (ขั้นต้น)】
【กายา: กายาบัวเขียวโกลาหล สายเลือดผานกู่ กายาเทพมารโกลาหล】
กายาบัวเขียวโกลาหล:
หมื่นวิชาไม่อาจระคาย — ต้านทานการโจมตีด้วยเวทมนตร์ทุกชนิด
เข้ากันได้กับความโกลาหล — พลังวิญญาณแห่งความโกลาหลจะรวมตัวเข้าหาเอง ไม่จำเป็นต้องฝึกฝนด้วยตนเอง
บัวเขียวคุ้มกาย — สร้างโล่บัวเขียวโกลาหลขึ้นโดยอัตโนมัติ สามารถต้านทานการโจมตีของผู้ที่ต่ำกว่าระดับเทพศักดิ์สิทธิ์
จิตบัวกระจ่าง — สติปัญญาเหนือสามัญ เรียนรู้เคล็ดวิชาใดก็เข้าใจได้ทันที เพียงมองก็รู้แจ้ง
เกิดใหม่ไม่รู้จบ — ฟื้นฟูได้อย่างน่าทึ่ง แขนขาขาดก็สร้างใหม่ได้ ขอเพียงยังเหลือเลือดแม้แต่หยดเดียว ก็สามารถฟื้นฟูร่างกายได้
สายเลือดผานกู่:
มหาวิถีแห่งพลัง — พละกำลังไร้ขีดจำกัด สามารถแยกฟ้าผ่าดิน ใช้พลังเดียวทำลายหมื่นวิชา
ร่างแท้ผานกู่ — แปลงกายเป็นร่างแท้ผานกู่ พลังต่อสู้เพิ่มขึ้นหมื่นเท่า ขณะนี้คงสภาพได้หนึ่งก้านธูป
กายาเทพมารโกลาหล:
กลืนกิน — กลืนกินพลังงานทุกชนิดเพื่อเปลี่ยนเป็นระดับการบำเพ็ญของตน
กายาเทพมาร — ความแข็งแกร่งเทียบได้กับสมบัติวิเศษแต่กำเนิด รับการโจมตีเต็มกำลังของว่าที่เทพศักดิ์สิทธิ์ได้โดยไม่บาดเจ็บ
【สมบัติวิเศษ: ของขวัญที่มารดาของเจ้าบัวเขียวโกลาหลมอบให้~】
เมล็ดบัวเขียวโกลาหล ×1 — สามารถปลูกบัวเขียวโกลาหลต้นใหม่ได้ บัวแต่ละดอกสามารถให้กำเนิดเทพมารแต่กำเนิด เงื่อนไขการปลูก: ดินวิเศษเก้าเวหา หนังสือดินเร่งการเติบโต และรดด้วยพลังแห่งความโกลาหล
รากบัว ×1 — ใช้หลอมสร้างร่างแยกได้ ร่างแยกแต่ละร่างมีพลังแปดส่วนจากร่างต้น ฟื้นคืนชีพได้ไม่จำกัด ตราบใดที่ร่างต้นยังไม่ตาย
หยาดน้ำค้างบัวเขียวโกลาหลเก้าหยด — แต่ละหยดช่วยให้เซียนทองต้าหลัวทะลวงขอบเขตย่อยขึ้นหนึ่งขั้น และทำให้มนุษย์ธรรมดาบรรลุเป็นเซียนทองได้ทันที
【มรดกผานกู่: ของขวัญที่พี่ชายผานกู่ผู้ยิ่งใหญ่ของเจ้าทิ้งไว้ให้~】
มหาวิถีแห่งพลัง — เป็นอันดับหนึ่งในสามพันมหาวิถี พลังถึงขีดสุด สามารถทำลายวิชาใดก็ได้ หากฝึกจนถึงขีดสุดก็แยกฟ้าผ่าดินได้
ขวานเล็กผานกู่ — แปรสภาพมาจากเศษชิ้นใหญ่ที่สุดของขวานแยกฟ้าผานกู่ ขยายหรือย่อได้ เล็กเท่าเล็บมือก็ได้ ใหญ่พอจะแยกฟ้าได้ก็ได้ แฝงพลังแยกฟ้า สามารถฟันเทพศักดิ์สิทธิ์ได้
เคล็ดเร้นลับเก้าผันแปร — วิชาบำเพ็ญของผานกู่ เคล็ดวิชาที่ทำให้กายเนื้อกลายเป็นเทพศักดิ์สิทธิ์ เมื่อฝึกครบเก้าผันแปร กายเนื้อจะทนทานต่อสมบัติวิเศษแต่กำเนิดได้
โลหิตแท้ผานกู่ ×12 หยด — แต่ละหยดสามารถสร้างร่างแท้ผานกู่ขึ้นหนึ่งร่าง ใช้สร้างยอดฝีมือระดับบรรพชนอูสิบสองตนได้
【สมบัติพระราชทานจากหงจวิน: ของขวัญที่อาจารย์ของเจ้าทิ้งไว้ให้】
เศษแผ่นหยกแห่งการสร้างสรรค์ — สมบัติล้ำค่าที่หงจวินใช้หลอมรวมเข้ากับวิถีแห่งสวรรค์ สามารถหยั่งรู้กลไกฟ้าและคำนวณสรรพสิ่ง
ป้ายแสดงสถานะศิษย์พี่ใหญ่ — หงจวินมอบให้ด้วยตนเอง เป็นสัญลักษณ์แสดงสถานะ สามารถเรียกใช้ทรัพยากรของสายหงจวินได้
พลังม่วงแห่งหงเหมิง — รากฐานแห่งการเป็นเทพศักดิ์สิทธิ์ ใช้พิสูจน์มรรคาแห่งความเป็นหนึ่งเดียวและบรรลุตำแหน่งเทพศักดิ์สิทธิ์
......
หลินเป่ยมองแผงสถานะทั้งหมดจนจบ ปากอ้าค้างเป็นรูปตัวโออยู่นานกว่าจะหุบลงได้
เซียนทองต้าหลัว!
เพิ่งถือกำเนิดก็เป็นเซียนทองต้าหลัวแล้ว!
ชาติที่แล้วตอนเขาอ่านนิยาย
ตัวเอกคนไหนบ้างที่ไม่ได้เริ่มจากมนุษย์ธรรมดา
ต้องฝึกฝนอย่างยากลำบากหลายพันปีกว่าจะไปถึงระดับต้าหลัว?
บางคนทั้งชีวิตยังแตะไม่ถึงธรณีประตูของระดับต้าหลัวด้วยซ้ำ
แล้วตัวเขาล่ะ?
เพิ่งออกมาจากบัวเขียว ลืมตาขึ้นมา
ก็เป็นเซียนทองต้าหลัวแล้ว
“นี่... นี่มันสุดยอดเกินไปแล้วมั้ง!”
หลินเป่ยตื่นเต้นจนตัวสั่น เต้นรำอยู่บนใบบัว
แขนขาสั้นป้อมโบกสะบัดไปมา
ราวกับกระต่ายอ้วนที่ตื่นเต้นเกินเหตุ
“เกิดมาก็เป็นต้าหลัว! เกิดมาก็เป็นต้าหลัว ฮ่า ๆๆๆ!”
เขาหัวเราะจนตัวเอนไปมา
ผลคือเสียหลักอีกครั้ง
กลิ้งโครมครามตกลงไปในทะเลสาบ
“ตูม!”
หลังปีนกลับขึ้นใบบัว หลินเป่ยก็เอนกายนอนลงบนนั้น
มองท้องฟ้าสีม่วง พลางหอบหายใจเฮือกใหญ่
หัวใจของเขาเต้นรัว
รู้สึกได้ว่าเลือดลมทั่วร่างกำลังพลุ่งพล่าน สะใจเหลือเกิน สะใจสุด ๆ
“เซียนทองต้าหลัว... น้องชายแท้ ๆ ของผานกู่... ศิษย์เอกคนโตของหงจวิน... กายาบัวเขียวโกลาหล... สายเลือดผานกู่...”
เขานับไพ่ตายของตัวเองไปทีละอย่าง ยิ่งนับก็ยิ่งตื่นเต้น
“ยังมีขวานเล็กผานกู่ อาวุธที่ฟันเทพศักดิ์สิทธิ์ได้! ยังมีโลหิตแท้ผานกู่สิบสองหยด สร้างยอดฝีมือระดับบรรพชนอูได้สิบสองคน! ยังมีเมล็ดบัวเขียวโกลาหล ปลูกบัวต้นใหม่ให้กำเนิดเทพมารได้! ชุดนี้มัน... ชุดนี้มัน...”
เขาลุกพรวดขึ้นนั่ง
ใบหน้าอ้วนกลมเปล่งประกายด้วยความตื่นเต้น
“ชุดนี้มันทำให้ข้าเดินกร่างไปทั่วหงหวงได้เลย!”
“ระบบ! ระบบ!”
“ติ๊ง โฮสต์ สวัสดีครับ”
“ข้าถามหน่อย ตอนนี้ระดับการบำเพ็ญของข้าจัดว่าอยู่ขั้นไหนในหงหวง?”
ระบบตอบอย่างรวดเร็วว่า
“เซียนทองต้าหลัวขั้นต้น อยู่ในระดับพลังต่อสู้ชั้นกลางถึงสูงของหงหวง ไม่มีคู่ต่อสู้ในระดับที่ต่ำกว่าขั้นปลายของว่าที่เทพศักดิ์สิทธิ์ ส่วนผู้ที่อยู่เหนือขั้นสูงสุดของว่าที่เทพศักดิ์สิทธิ์... ด้วยระดับการบำเพ็ญในปัจจุบัน โฮสต์ยังสู้ผู้ที่อยู่ขั้นสูงสุดของว่าที่เทพศักดิ์สิทธิ์ไม่ได้ แต่หากใช้ร่างแท้ผานกู่ ก็สามารถสังหารได้ในพริบตา หากเปลี่ยนโลหิตแท้ผานกู่ทั้งสิบสองหยดให้เป็นพลังต่อสู้ระดับบรรพชนอูสิบสองตน แล้วรวมกับร่างแยกจากรากบัว พลังต่อสู้โดยรวมจะอยู่ในระดับไร้เทียมทานใต้หล้าเทพศักดิ์สิทธิ์”
ไร้เทียมทานใต้หล้าเทพศักดิ์สิทธิ์!?
หัวใจหลินเป่ยกระตุกวูบ
แค่เซียนทองต้าหลัวขั้นต้นก็ไร้เทียมทานใต้หล้าเทพศักดิ์สิทธิ์แล้วงั้นหรือ!?
นี่มันเกินไปแล้วไหม!?
“แล้วเทพศักดิ์สิทธิ์ล่ะ?”
“ใต้เทพศักดิ์สิทธิ์ ล้วนเป็นเพียงมดปลวก ระหว่างว่าที่เทพศักดิ์สิทธิ์ขั้นสูงสุดกับเทพศักดิ์สิทธิ์มีช่องว่างราวฟ้ากับเหว ไม่มีทางข้ามผ่านได้ แต่หากโฮสต์ใช้ขวานเล็กแยกฟ้า ใช้มหาวิถีแห่งพลัง และเปิดใช้ร่างแท้ผานกู่ ก็สามารถต่อสู้กับเทพศักดิ์สิทธิ์ได้! อย่างไรก็ตาม โฮสต์ไม่ต้องกังวล สถานะของท่านอยู่ตรงนั้น เทพศักดิ์สิทธิ์ไม่กล้าแตะต้องท่าน อีกทั้งท่านยังมีพลังม่วงแห่งหงเหมิง การบรรลุเป็นเทพศักดิ์สิทธิ์ก็เป็นเพียงเรื่องของเวลา”
หลินเป่ยพยักหน้าอย่างพอใจ
“จริงสิ ระบบ ก่อนหน้านี้เจ้าบอกว่าในร้านค้ามีโปรแกรมโกงใช่ไหม? เอามาให้ข้าดูหน่อย”
“ติ๊ง! เปิดแผงร้านค้าแล้ว”
หน้าต่างร้านค้าขนาดมหึมาปรากฏขึ้นตรงหน้าเขา
ตัวเลือกโปรแกรมโกงมากมายเรียงรายเต็มสายตา
แบ่งหมวดหมู่ไว้อย่างชัดเจน
จนหลินเป่ยมองตาลาย
【หมวดฝึกฝน】
ความเร็วในการฝึกฝน (100 หน่วยพลังงาน/วัน) — เพิ่มความเร็วในการฝึกฝนหมื่นเท่า สูงสุด 100 ล้านเท่า
เพิ่มความเข้าใจ (100 หน่วยพลังงาน/วัน) — เพิ่มความเข้าใจสิบเท่า สูงสุด 100 ล้านเท่า
วิเคราะห์และพัฒนาวิชา (10,000 หน่วยพลังงาน/ครั้ง) — วิเคราะห์และพัฒนาวิชาให้สมบูรณ์แบบโดยอัตโนมัติ
รวมพลังวิญญาณ (200 หน่วยพลังงาน/วัน) — รวมพลังวิญญาณให้อัตโนมัติ ไม่จำเป็นต้องฝึกฝนด้วยตนเอง
ฝึกฝนอัตโนมัติ (100 หน่วยพลังงาน/วัน) — ให้ระบบควบคุมและฝึกฝนอัตโนมัติตลอด 24 ชั่วโมง ไม่มีวันหยุด
【หมวดต่อสู้】
พลังชีวิตไร้ขีดจำกัด (1,000,000 หน่วยพลังงาน/วัน) — พลังชีวิตไม่จำกัด ล็อกพลังชีวิตไว้ ไม่มีวันตาย
ล็อกพลังชีวิต (1,000,000 หน่วยพลังงาน/ครั้ง) — ล็อกพลังชีวิตขั้นต่ำไว้ที่ 1 แต้ม
ไร้เทียมทานโดยสมบูรณ์ (10,000,000 หน่วยพลังงาน/วินาที) — ต้านทานความเสียหายทุกชนิด
พละกำลังไร้ขีดจำกัด (10,000,000 หน่วยพลังงาน/นาที) — พละกำลังไร้ขีดจำกัด
อัตราคริติคอล (1,000 หน่วยพลังงาน/วัน) — โจมตีติดคริติคอล 100%
ความเสียหายคริติคอล (1,000 หน่วยพลังงาน/วัน) — เพิ่มความเสียหายคริติคอลสิบเท่า เปิดใช้ได้สูงสุดถึงหนึ่งร้อยล้านเท่า
【หมวดสนับสนุน】
ปิดกั้นญาณของเทพศักดิ์สิทธิ์ (100 หน่วยพลังงาน/วัน) — เทพศักดิ์สิทธิ์ไม่อาจรับรู้ถึงโฮสต์
ปิดบังกลไกฟ้า (100 หน่วยพลังงาน/วัน) — กลไกฟ้าจะปั่นป่วน ไม่อาจคำนวณชะตาของโฮสต์ได้
โชคดี (10,000 หน่วยพลังงาน/วัน) — โชคพุ่งทะยาน วาสนาเข้ามาหาเอง
อัตราดรอป (100 หน่วยพลังงาน/วัน) — เพิ่มอัตราดรอปจากการสังหาร สูงสุดได้ถึงหนึ่งร้อยล้านเท่า
ค้นหาสมบัติวิเศษ (10,000 หน่วยพลังงาน/วัน) — ค้นหาสมบัติวิเศษรอบตัวโดยอัตโนมัติ
ค้นหาวาสนา (10,000 หน่วยพลังงาน/วัน) — ค้นหาวาสนารอบตัวโดยอัตโนมัติ
【หมวดพิเศษ】
เร่งเวลา (100 หน่วยพลังงาน/วัน) — เร่งเวลารอบตัวได้สูงสุด 100 เท่า
ร่างแยก (10,000,000 หน่วยพลังงาน/ร่างแยก) — สร้างร่างแยกได้ โดยมีพลังแปดส่วนจากร่างต้น
คืนชีพ (100,000,000 หน่วยพลังงาน/ครั้ง) — หลังตายแล้ว ดูโฆษณาก็คืนชีพได้โดยอัตโนมัติ
หลินเป่ยมองตัวเลือกเหล่านี้
น้ำลายแทบไหลยืด
“นี่... นี่มันเว่อร์เกินไปแล้วมั้ง? ไร้เทียมทานโดยสมบูรณ์ พละกำลังไร้ขีดจำกัด เร่งเวลา... แถมยังดูโฆษณาเพื่อคืนชีพได้ด้วย!? ถ้าเปิดใช้ทั้งหมด เทพศักดิ์สิทธิ์ก็ต้องคุกเข่าให้ข้า!”
ระบบพูดอย่างภาคภูมิใจ
“แน่นอนอยู่แล้ว ของที่ระบบนี้ผลิตย่อมเป็นของชั้นยอด ขอเพียงโฮสต์เติมเงิน ก็ไม่มีโปรแกรมโกงไหนที่เปิดใช้ไม่ได้”