“ตระกูลใหญ่ช่างใจกว้างจริง ๆ!”
ลู่เฉินกับฝานจิ่งเดินตามขบวนของตระกูลจงมุ่งหน้าไปยังเมืองรุ่งอรุณ ทั้งสองไม่มีพาหนะ จึงถูกล้อมอยู่กลางขบวนอย่างแน่นหนา ทำให้ขบวนเคลื่อนที่ได้ไม่เร็วนัก
เป้าหมายแรกของตระกูลจงคือดันเจี้ยนเปิดใหม่ พระราชวังจม จากการสำรวจ มอนสเตอร์ทั่วไปในพระราชวังจมมีเลเวล 36-40 กล่าวคือบอสที่นี่มีเลเวล 40
เลเวล 40 ก็หมายถึงบอสระดับทองคำ
ตามที่ตระกูลจงเล่า หลังจากพระราชวังจมเปิดให้เข้า บอสข้างในก็ยังไม่เคยถูกกำจัด หลายตระกูลเคยเข้าไปค้นหา แต่ดันเจี้ยนเลเวลนี้ไม่ง่ายเลย จนถึงตอนนี้ก็ยังไม่มีใครหาบอสด้านในพบสำเร็จ
นั่นจึงเป็นโอกาสของตระกูลจง หากออกค้นหาตามปกติ พวกเขาอาจต้องใช้เวลาหลายวันแต่กลับมือเปล่า ทว่าตอนนี้มีฝานจิ่ง ทุกอย่างก็ชัดเจนขึ้น
ลู่เฉินกับฝานจิ่งแบ่งผลไม้เพิ่มค่าสถานะกัน คนละ 50 ผล และกินเข้าไปหมดแล้วในตอนนี้ พลังชีวิตของลู่เฉินเพิ่มขึ้นรวดเดียว 5,000 แต้ม
“สะใจ!”
ลู่เฉินเปิดหน้าต่างสถานะแล้วตกตะลึงกับค่าสถานะของตัวเองในตอนนี้ พลังชีวิตของเขาแทบจะไล่ทันแทงก์เลเวล 30 แล้ว
ฝานจิ่งก็เช่นกัน อาชีพสายเวทจะได้พลังชีวิตจากค่าพละกำลังเพียงครึ่งเดียวของอาชีพนักรบ ถึงอย่างนั้นพลังชีวิตของฝานจิ่งก็ยังเพิ่มขึ้น 2,500 แต้ม รวมแล้วเกือบ 4,000 แต้ม ไม่ใช่นักเวทตัวบางเหมือนเมื่อก่อนอีกต่อไป
“พลังชีวิตขนาดนี้ น่าจะไม่ต้องกลัวโดนบอสโจมตีแล้ว!”
พลังชีวิตที่เพิ่มขึ้นทำให้ทั้งคู่เอาตัวรอดได้ดีขึ้นมาก โดยเฉพาะลู่เฉินที่มีทั้งลดความเสียหายและดูดเลือด ส่วนฝานจิ่งก็มีโล่พลังเวทกับย้อนเวลากลับไป เรียกได้ว่าตอนนี้ทั้งคู่สู้กับบอสเลเวลต่ำกว่า 30 ได้โดยตรง ต่อให้เจอบอสที่เลเวลสูงกว่านั้น ก็ไม่ต้องกังวลว่าจะถูกฆ่าหมู่ในพริบตา