ลู่เฉินขวางจงเสวี่ยไว้
จงเสวี่ยมาที่นี่เพื่อช่วยลู่เฉินกับฝานจิ่ง ในเมื่อโจวฮ่าวหรานกล้าเปิดโหมดสังหาร จะฆ่าเขาก็ช่างเถอะ แต่คนอื่นยังไม่ได้ลงมือ หากจงเสวี่ยฆ่าคน เธอจะกลายเป็นผู้เล่นติดสถานะอาชญากรจริง ๆ
ลู่เฉินไม่อยากให้จงเสวี่ยต้องจ่ายค่าตอบแทนมากเกินไป อย่างไรเสียพวกนั้นก็เหลือพลังชีวิตนิดเดียว ใครฆ่าก็เหมือนกัน
ลู่เฉินตัดสินใจอย่างรวดเร็วในชั่วพริบตา กระบี่แสงไหลในมือพลันเปล่งประกาย!
「ทำลายเกราะ!」
「-205!」
กระบี่ของลู่เฉินฟันลงบนร่างจ้าวเหวินป๋อ สร้างความเสียหายได้ไม่น้อย จ้าวเหวินป๋อเป็นอัศวินศักดิ์สิทธิ์ เลเวล 15 ก็มีพลังชีวิตเกิน 3,000 แล้ว กระบี่นี้ของลู่เฉินฆ่าเขาไม่ตาย
「ช่างเถอะ」
ในที่สุดจงเสวี่ยก็เอ่ยขึ้น น้ำเสียงยังคงเย็นชาเหมือนเดิม เธอห้ามลู่เฉินที่กำลังจะโจมตีต่อ
จ้าวเหวินป๋อกับคนอื่น ๆ ราวกับได้ยินเสียงสวรรค์ หลัวจื่อหาวที่คุกเข่าอยู่บนพื้นเงยหน้าพรวด น้ำตาแทบไหลออกมา!
นี่มัน...
รอดแล้วเหรอ?
จงเสวี่ยเก็บคทา กวาดตามองคนทั้ง 4 เบื้องหน้าอย่างเย็นชา 「พวกนาย ถอนตัวจากกิลด์ซะ」
ถอนตัวจากกิลด์?
จ้าวเหวินป๋อชะงักไปเล็กน้อย สีหน้าไม่ค่อยเต็มใจนัก
การมีสถานะที่ดีในพันธมิตรโลหิตเหล็กไม่ใช่เรื่องง่าย จ้าวเหวินป๋อมีเส้นสายกับผู้บริหารระดับสูงของพันธมิตรโลหิตเหล็กอยู่บ้าง ขอแค่เลเวลสูงขึ้นอีกหน่อย เขาก็จะได้เข้าหน่วยงานแกนหลักของกิลด์
ถ้าถอนตัวตอนนี้ ก็เท่ากับทำให้ประวัติด่างพร้อย จ้าวเหวินป๋อลังเลใจอย่างหนัก
ขณะที่จ้าวเหวินป๋อยังลังเล หลัวจื่อหาวก็ถอนตัวจากกิลด์ไปอย่างรวดเร็ว ข้อเสนอของจงเสวี่ยตรงใจเขาพอดี แถมยังช่วยให้พ้นจากการถูกพันธมิตรโลหิตเหล็กตามล่า