“เอ่อ...”
ลู่เฉินมองโครงกระดูกตัวน้อยที่ฝานจิ่งเรียกออกมา แล้วรู้สึกแปลก ๆ อยู่บ้าง
ภัยพิบัติอันเดดของราชันซากศพหุบเหวเรียกซอมบี้ออกมาอย่างน้อยก็เป็นพันตัว ส่วนฝานจิ่งเรียกโครงกระดูกตัวน้อยออกมาได้แค่ 100 ตัว จำนวนต่างกันลิบลับ
โครงกระดูกตัวน้อยทั้ง 100 ตัวยังไม่ทันได้ขยับมากนัก ก็ถูกทะเลซอมบี้กลืนหายไปแล้ว
“แต่โครงกระดูกตัวน้อยพวกนี้ก็ไม่ได้อ่อนแออย่างที่คิดนะ”
แม้โครงกระดูกตัวน้อยแต่ละตัวจะต้องรับมือกับซอมบี้เลเวลเกือบ 10 แต่กลับไม่ได้ถูกฆ่าตายอย่างรวดเร็วเหมือนที่ลู่เฉินคิดไว้ กลับกัน พวกมันยังฝืนต้านซอมบี้เอาไว้ได้อย่างยากลำบาก ช่วยถ่วงเวลาให้ทั้งสามคน
ไม่อย่างนั้น หากซอมบี้กว่าพันตัวกรูกันเข้ามา ลู่เฉินกับพวกอีกสองคนคงรับมือไม่ไหวเหมือนกัน
“เปลี่ยนไปใช้สกิลโจมตีหมู่!”
ลู่เฉินตะโกนเสียงดัง ซอมบี้มีจำนวนมากขนาดนี้ จะหวังพึ่งแค่โครงกระดูกตัวน้อยของฝานจิ่งไม่ได้แน่ ถ้าอยากจัดการบอสอย่างสบายใจ ก็ต้องกำจัดซอมบี้พวกนี้ก่อน
“พายุกระบี่!”
“เวทฝนเหมันต์!”
“พายุหมุน!”
ทั้งสามคนเปลี่ยนไปใช้สกิลโจมตีหมู่ ซอมบี้ที่ราชันซากศพหุบเหวเรียกออกมาแข็งแกร่งกว่าซอมบี้ในถ้ำซอมบี้เดิมมาก ต่อให้ทั้งสามคนสร้างความเสียหายได้สูงขนาดนี้ ก็ยังต้องโจมตีสองครั้งกว่าจะกำจัดซอมบี้ได้เป็นกลุ่ม
ยิ่งไปกว่านั้น ซอมบี้ยังมีจำนวนมากขนาดนี้ ทั้งสามคนไม่มีทางใช้สกิลครั้งเดียวครอบคลุมพวกมันได้หมด ชั่วขณะนั้นจึงเริ่มรับมือกันอย่างลนลาน
“ตั้งสติไว้!”
ลู่เฉินกวาดพื้นที่ว่างรอบบอสออกมาได้ส่วนหนึ่ง แต่ไม่กล้าเดินไปทางอื่นอีก เพราะกลัวว่าบอสจะเสียเป้าหมายแล้วปล่อยสกิลใหญ่ซ้ำอีก