“ให้ตายเถอะ! บอสมีท่าไม้ตายเยอะขนาดนี้ได้ยังไง!”
ที่หน้าผาลึกเข้าไปในบึงน้ำดำ ลู่เฉินถูกซัดกระเด็นอีกครั้ง พร้อมส่งเสียงร้องโหยหวนกลางอากาศ
เวลาเพียงไม่นาน ลู่เฉินก็ได้เห็นท่าไม้ตายของราชาตะขาบน้ำดำไปแล้ว 3 ท่า แต่จนถึงตอนนี้ พลังชีวิตของบอสยังลดไปไม่ถึงครึ่ง!
หมายความว่า บอสยังไม่ได้ใช้ท่าไม้ตายจริง ๆ ด้วยซ้ำ แต่พวกเขาทั้ง 3 คนกลับตกอยู่ในสภาพย่ำแย่ขนาดนี้แล้ว
“ทำลายเกราะ!”
ลู่เฉินพุ่งเข้าไปอีกครั้ง ไม่ว่าจะยังไงก็ปล่อยให้บอสเปลี่ยนเป้าหมายไม่ได้!
“บอสตัวนี้เก่งกว่าราชาศพที่สู้เมื่อวานตั้งเยอะ!”
พลังชีวิตของฝานจิ่งขึ้น ๆ ลง ๆ หลังจากไม่มีโล่พลังเวทแล้ว เธอเหลือพลังชีวิตเพียงสี่พันกว่า บางครั้งบอสแค่โจมตีหมู่ครั้งเดียวก็ทำให้เธอเสียพลังชีวิตไปกว่าสามพัน จนฝานจิ่งตกใจตัวสั่น
“คงต้องให้เสี่ยวจิ่งกินผลไม้เพิ่มพละกำลังบ้างแล้ว”
จงเสวี่ยเติมพลังชีวิตให้ฝานจิ่งจนเต็ม พลางคิดในใจ
ก่อนหน้านี้ ตอนจงเจิ้นหยวนยังมีชีวิตอยู่ เขาให้ผลไม้เพิ่มพละกำลังฝานจิ่งมา 50 ผล และผลพลังวิญญาณ 100 ผล ตอนแรกคิดว่าพลังชีวิตของฝานจิ่งคงเพียงพอแล้ว แต่พอเจอบอสเข้าจริง ๆ ก็ยังไม่ค่อยมั่นใจ
แต่แล้วจงเสวี่ยก็ชะงักไปครู่หนึ่ง
คุณปู่ไม่อยู่แล้ว ตระกูลจงก็ได้รับความเสียหายอย่างหนัก หากอยากได้ผลไม้เพิ่มค่าสถานะอีก คงต้องไปหามาเองแล้ว…
ชั่วขณะนั้น อารมณ์ของจงเสวี่ยก็หม่นลงอีกครั้ง
“พี่เสวี่ย รีบเติมเลือดเร็ว! ลู่เฉินจะตายแล้ว!”
เสียงตะโกนของฝานจิ่งดึงจงเสวี่ยออกจากความเศร้า เมื่อเห็นว่าพลังชีวิตของลู่เฉินเหลือไม่ถึงครึ่ง ฝานจิ่งก็เปิดโล่พลังเวท ฝืนรับการโจมตีอย่างยากลำบาก!
