“ลู่เฉิน ฝานจิ่ง พวกเธอเข้ามาได้แล้ว”
บอสตายแล้ว นักฮีลของตระกูลจงกำลังเติมเลือดให้คนอื่น ๆ ส่วนจงเจิ้นหยวนยังไม่รีบร้อนเก็บของ เขากวักมือเรียกทั้งสองคน
เมื่อลู่เฉินกับฝานจิ่งเดินมาถึง จงเจิ้นหยวนก็ชี้ไปยังของดรอปบนพื้นแล้วกล่าวว่า
“ตกลงกันไว้แล้ว ของดรอปจากบอส เราแบ่งกันคนละครึ่ง”
“พวกเธอเลือกก่อนเลย!”
ตอนนี้จงเจิ้นหยวนอารมณ์ดีมาก เขาได้เจอบอสอย่างที่หวัง หลังฆ่ามันได้ ค่าชื่อเสียงก็เพิ่มขึ้นทันที 40 แต้ม ส่วนค่าประสบการณ์จากบอสนั้น เนื่องจากเลเวลของจงเจิ้นหยวนสูงมาก ค่าประสบการณ์ที่ได้รับจึงลดลงไปเยอะ ถึงอย่างนั้นแถบค่าประสบการณ์ของเขาก็ขยับขึ้นไปไม่น้อย
ท้ายที่สุดแล้ว เลเวลของลู่เฉินกับฝานจิ่งต่ำเกินไป ค่าประสบการณ์ที่แบ่งได้จึงมีไม่มาก ค่าประสบการณ์ส่วนใหญ่จากบอสตกเป็นของจงเจิ้นหยวน
ทั้งค่าชื่อเสียงและค่าประสบการณ์ก็ได้มาแล้ว สำหรับจงเจิ้นหยวน ของดรอปจากบอสจึงไม่ใช่เรื่องสำคัญอะไร ตระกูลจงมีทรัพย์สินมากมาย สั่งสมมานานเกือบร้อยปี จะเทียบกับบอสระดับทองตัวเดียวได้อย่างไร
จงเจิ้นหยวนจึงยกให้ลู่เฉินกับฝานจิ่งเลือกก่อนอย่างใจกว้าง หากครั้งนี้ตระกูลจงไม่ได้ยกคนมาเยอะขนาดนี้ และทุกคนต้องแบ่งของกัน จงเจิ้นหยวนคงยกของดรอปจากบอสให้ลู่เฉินทั้งหมดไปแล้ว
ลู่เฉินไม่เกรงใจอีกต่อไป เขาเข้าใจดีว่าของดรอปจากบอสระดับทองไม่ได้มีค่าอะไรนักสำหรับตระกูลจง จึงเดินเข้าไปเลือกทันที
บอสดรอปอุปกรณ์ระดับทองมาทั้งหมด 2 ชิ้น พอเห็นกระบี่ลายมังกร ลู่เฉินก็คิดว่าเป็นอาวุธระดับทองเลเวล 40 ของตัวเอง แต่แล้วก็พบว่ากระบี่ลายมังกรไม่ได้เป็นอาวุธของยอดยุทธ์กระบี่ หากเป็นอาวุธของอาชีพนักพรต