“ไป เปลี่ยนที่กัน!”
พวกเขาอยู่ที่นี่ต่อไม่ได้แล้ว เมื่อครู่กลุ่มผู้ปลุกพลังกลุ่มนั้นแค่คิดว่าลู่เฉินกับฝานจิ่งโชคดี อีกทั้งยังมีผู้ปลุกพลังเลเวลสูงอยู่ไม่ไกล จึงไม่ได้คิดลงมือ
แต่พรสวรรค์ของลู่เฉิน หากทำให้ไอเทมดรอปติด ๆ กันหลายครั้ง ย่อมเรียกความสนใจได้แน่
ทั้งสองจึงทำได้แค่ตีเสร็จก็ย้ายที่ พอได้ไอเทมก็เปลี่ยนไปเลือกมอนสเตอร์ตรงกำแพงเมืองช่วงอื่น
“พ่อมดซอมบี้: พลังชีวิต 4,800 เลเวล 17”
“ดรอป: หมวกเวทธาตุ”
หมวกของฝานจิ่ง!
แต่…
มอนสเตอร์สายเวทเลเวล 17 ตีโคตรยาก!
ลู่เฉินกำลังคำนวณความเสียหาย ฝานจิ่งเห็นเขาหยุดนิ่ง จ้องซอมบี้ตัวหนึ่งไม่วางตา จึงถามเสียงเบา
“ลู่เฉิน เป็นอะไรไป จะตีซอมบี้ตัวนี้เหรอ?”
“อยากตี แต่ตัวนี้เป็นมอนสเตอร์สายเวท เราล่อให้วิ่งไล่ไม่ได้ ทำได้แค่ยืนรับการโจมตีตรง ๆ”
“งั้นช่างเถอะ ตีตัวอื่นก็ได้”
ฝานจิ่งครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะถามอย่างหยั่งเชิงในที่สุด “ลู่เฉิน มอนสเตอร์ตัวนี้จะดรอปไอเทมไหม?”
ลู่เฉินหันกลับมามองฝานจิ่ง หญิงสาวตรงหน้ามีใบหน้าสะอาดตาและอ่อนโยน ในดวงตาแฝงความกังวลอยู่เล็กน้อย เขาเข้าใจว่าฝานจิ่งเป็นห่วงความปลอดภัยของทั้งคู่ ถ้าไอเทมที่ดรอปไม่ได้ดีนัก พวกเขาก็ควรยอมแพ้เสีย
“ดรอป!”
“เตรียมลงมือ”
หลังลังเลอยู่ชั่วขณะ ลู่เฉินก็ตัดสินใจฆ่าพ่อมดซอมบี้ตัวนี้ให้ได้ ไม่ว่าอย่างไร ไอเทมทองแดงเลเวล 10 ก็มีมูลค่าถึง 1 เหรียญทอง ต่อให้ต้องใช้ยาถมเข้าไปก็ยังคุ้ม
“ทำลายเกราะ!”
ลู่เฉินฟันกระบี่ปี้สุ่ยในมือใส่พ่อมดซอมบี้ เกิดความเสียหาย 130 หน่วย!
ข่าวดีคือ มอนสเตอร์สายเวทมีพลังป้องกันไม่สูง แค่ 20 หน่วย พอถูกทำลายเกราะหักล้างไป 10 หน่วย ก็เหลือเพียง 10 หน่วย
ข่าวร้ายคือ ความเสียหายของฝานจิ่งอาจไม่สูงนัก!
เป็นอย่างที่คิด ลูกไฟของฝานจิ่งพุ่งเข้าใส่ ทำความเสียหายได้แค่ 115 หน่วย!