ของฉันล่ะ…
ลู่เฉินพูดไม่ออก รอบนี้เขาปลุกพลังได้สกิลมาแค่สกิลเดียวอีกแล้ว
อาชีพนักรบเทียบกับอาชีพสายเวทไม่ได้จริง ๆ!
แต่สกิลที่ลู่เฉินปลุกพลังได้คราวนี้กลับเป็นสกิลที่เขาต้องการที่สุดในตอนนี้ เป็นสกิลโจมตีหมู่
「วิชากระบี่โปรยปราย: เรียกกระบี่บินหลายเล่ม สร้างความเสียหายแก่เป้าหมายทั้งหมดในพื้นที่ที่กำหนด เลเวล 1」
「สกิลโจมตีหมู่เหรอ?」
「แถมยังโจมตีระยะไกลได้ด้วย?」
หลังลู่เฉินแสดงสกิลออกมา ดวงตาของฝานจิ่งกับจงเสวี่ยก็เป็นประกาย
ก่อนหน้านี้ลู่เฉินมีสกิลโจมตีหมู่เหมือนกัน แต่ต้องพุ่งเข้าไปกลางฝูงมอนสเตอร์ อันตรายมาก ทว่าสกิลใหม่นี้ใช้ได้เหมือนนักเวทธาตุ ยืนอยู่ไกล ๆ แล้วร่ายสกิลใส่ได้ สะดวกกว่าเวลาเก็บมอนสเตอร์ตัวเล็ก
「ไม่เลวเลย!」
「ลู่เฉิน สกิลเน้นคุณภาพ ไม่ใช่จำนวน ตอนนี้นายแข็งแกร่งมากแล้ว」
นาน ๆ ทีจงเสวี่ยจะเอ่ยปากชมลู่เฉิน เขาพยักหน้า หลังเลเวลขึ้นถึง 20 สกิลก่อนหน้านี้ก็เลื่อนระดับขึ้นด้วย
กายาทองคำไร้พ่ายเลื่อนจากเลเวล 1 เป็นเลเวล 2 ลดความเสียหายจาก 20% เป็น 30% ทำให้อัตรารอดชีวิตของลู่เฉินเพิ่มขึ้นอย่างมาก
แต่สกิลที่เด็ดที่สุดยังคงเป็นสกิลดูดเลือดซึ่งเป็นไม้ตายเอาชีวิตรอดของเขา คราวนี้เลื่อนจากเลเวล 2 เป็นเลเวล 3 ประสิทธิภาพการดูดเลือดยังคงอยู่ที่ 100% แต่มีคุณสมบัติเพิ่มมาอีกข้อ: ขณะดูดพลังชีวิต จะดูดค่ามานา 100% ไปด้วย
นี่มันสุดยอดไปเลย!
ลู่เฉินเห็นแล้วยังอดชะงักไม่ได้ แบบนี้เขาก็ไม่ต้องดื่มยาน้ำเงินแล้วสิ?
ดูแล้วผลลัพธ์ดีมาก แค่น่าเสียดายที่ดูดเลือดไม่ได้เพิ่มจาก 100% เป็น 150% ไม่อย่างนั้นต่อไปเขาคงโหดกว่านี้อีก