【กำลังโหลดหอพักพิศวงของคุณ โปรดรอสักครู่…】
จันทร์สีเลือดลอยเด่นกลางฟ้า หมอกหนาทึบปกคลุมไปทั่วบริเวณ
ฉีเยวี่ยยืนอยู่บนลานโล่งเพียงแห่งเดียวที่ยังไม่ถูกหมอกกลืนกิน
เธอเงยหน้าขึ้น ก็เห็นตัวอักษรสีเลือดบนจอแสงขนาดมหึมาที่ลอยอยู่กลางอากาศ พร้อมกับผู้คนกลุ่มใหญ่ที่กำลังสับสนงุนงงไม่ต่างจากเธอ
ฉีเยวี่ยยังคงอยู่ในท่าขี่มอเตอร์ไซค์ไฟฟ้า จึงยืดตัวขึ้นอย่างกระอักกระอ่วน
เมื่อครู่เธอยังอยู่ระหว่างทางไปพาผู้เช่ารายใหม่ไปดูห้องไม่ใช่เหรอ?
นี่มันส่งเธอมาอยู่ที่ไหนกัน? ที่นี่ยังเป็นประเทศเดิมอยู่ไหม?
“เชี่ย! ฉันกำลังขี้อยู่เลยนะ! จะลักพาตัวก็ช่วยบอกกันล่วงหน้าหน่อยได้ไหม! ใครมีกระดาษบ้าง!”
“ฉันเพิ่งเรียกหนุ่มหล่อระดับท็อปมาเอง ยังไม่ได้จับมือเลยด้วยซ้ำ! ขอให้คนลักพาตัวตายไม่ดี!”
“ฮ่า ๆ ๆ ๆ! ช่วยบอกเจ้านายใจดำของฉันที งานเฮงซวยนั่นใครอยากทำก็ไปทำเองเลย ฉันไม่ทำแล้ว~”
“แม่จ๋า หนูอยากกลับบ้าน ฮือ ๆ ๆ…”
ฉีเยวี่ยมองชายคนหนึ่งที่กำลังถลกกางเกงค้างไว้ครึ่งหนึ่ง เดินขอยืมกระดาษไปทั่ว
ฉีเยวี่ย: …
ถูกลากมาที่นี่ตอนกำลังขี้ ซึ่งเป็นช่วงเวลาเปราะบางที่สุดเนี่ยนะ?
น่าสงสารจริง ๆ
เมื่อเห็นผู้คนรอบข้างกรีดร้องและร่ำไห้กันระงม
เธอก็กำลังคิดอยู่ว่าควรจะร้องโวยวายตามไปด้วยสักสองเสียงดีไหม
แต่แล้วตัวอักษรบนจอแสงขนาดยักษ์กลางอากาศก็เปลี่ยนไปทันที
【ยินดีต้อนรับสู่เกมเอาชีวิตรอดในหอพัก!】
【เขตชุมชน 233 ประตูทิศใต้จะเปิดใน: 00:09:59】
【หลังประตูทิศใต้เปิด โปรดใช้เวลา 90 นาทีที่ปลอดภัย ตรวจดูแผนผังอาคารในเขตชุมชน แล้วเลือกอาคารที่จะส่งตัวไปอย่างรอบคอบ ก่อนเลือกหอพักเพื่อเข้าพัก】
【กฎการเข้าพักในหอพัก:
หนึ่ง ยามค่ำคืน เหล่าสิ่งพิศวงจะออกอาละวาด หอพักที่ได้รับการยกระดับจะเป็นหลักประกันสำคัญที่สุดในการเอาชีวิตรอดของพวกคุณ
สอง การนอนหลับลึกบนเตียงเล็กในหอพักจะทำให้ได้รับเหรียญพิศวง เหรียญพิศวงใช้ซื้อขายเสบียงและยกระดับห้องได้ โปรดวางแผนการใช้อย่างเหมาะสม
สาม เพื่อรับประกันความยุติธรรมของเกม ค่าสถานะพื้นฐานของผู้เล่นทุกคนถูกปรับให้เหมือนกันแล้ว รายละเอียดและฟังก์ชันเพิ่มเติมสามารถตรวจสอบได้จากหน้าต่างเกมส่วนตัว หลังเข้าพักในหอพัก
สี่ จำไว้ให้ดี เมื่อตายในเกมก็คือตายจริง】
【ขอให้ทุกคนพยายามมีชีวิตรอด และหาทางกลับบ้านให้พบ......】
เมื่อข้อความคำแนะนำต่าง ๆ จางหายไปกลายเป็นหยดเลือด แผนผังอาคารในเขตชุมชน 233 ก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าผู้คน
ดูจากภาพก็รู้ได้ไม่ยากว่าเขตชุมชน 233 มีพื้นที่กว้างใหญ่เกินจริง
หอพักสูง 50 ชั้นจำนวน 20 อาคารตั้งเรียงรายอยู่รอบนอกของเขตชุมชน ส่วนพื้นที่ส่วนใหญ่ที่เหลือถูกหมอกสีเทาปกคลุมทั้งหมด
เมื่อดูแผนผังอาคารจบ และนึกถึงตัวอักษรสีเลือดบนจอแสงเมื่อครู่
ฉีเยวี่ยก็แทบอยากสบถออกมา
นี่มันต่างอะไรกับการลักพาตัว? แล้วตัวตนแบบไหนกันที่สามารถพาคนมากมายขนาดนี้มายังที่นี่ได้ในพริบตา?
อสังหาริมทรัพย์หลายแห่งที่เธอรอเก็บค่าเช่าอยู่ รวมถึงมรดกที่ได้รับมาก็ยังใช้ไม่หมดเลยด้วยซ้ำ!
เธอไม่อยากมาตายอยู่ในสถานที่บ้าบอแบบนี้!
ดูจากแผนผังแล้ว หอพักทั้ง 20 อาคารในเขตชุมชนตั้งอยู่คนละตำแหน่งกัน
แม้วิธีส่งตัวจะสามารถส่งทุกคนบนลานกว้างแห่งนี้ไปยังอาคารต่าง ๆ ได้
แต่ในเมื่อข้อความสีเลือดระบุชัดว่าต้องเลือกอาคารและหอพักอย่างรอบคอบ
นั่นหมายความว่าหอพักแต่ละอาคาร หรือแม้แต่ห้องพักแต่ละห้องในอาคารเดียวกัน อาจมีข้อดีข้อเสียแตกต่างกันหรือเปล่า?
ขณะที่ฉีเยวี่ยกำลังคิดว่าจะเลือกอาคารไหนเป็นที่พัก เสียงเตือนใสกังวานก็ดังขึ้นในหัวของเธอ
【ตรวจพบว่าโฮสต์อาจกำลังเผชิญกับการตัดสินใจที่ยากลำบาก เปิดใช้งานฟังก์ชันคำใบ้ที่ซ่อนอยู่แล้ว สุ่มเปิดเผยข้อมูลลับของอาคาร 5 หลังให้คุณ】
พร้อมกับเสียงเตือนที่ดังขึ้นอย่างกะทันหัน
ฉีเยวี่ยก็พบว่ามีข้อความหมายเหตุปรากฏอยู่ข้างอาคารห้าหลังบนแผนที่จอแสงกลางอากาศ!
อาคาร 5:
【คำใบ้ที่ซ่อนอยู่ 1: อยู่ใกล้ศูนย์รักษาพยาบาลของเขตชุมชน และห้องเก็บเครื่องมือของฝ่ายจัดการสำหรับงานสวน ทำความสะอาด และซ่อมบำรุง
ทำเลค่อนข้างห่างไกล จำนวนสิ่งพิศวงที่เร่ร่อนลดลง ความยากในการหาเวชภัณฑ์ลดลง ความยากในการหาเสบียงประเภทอาหารเพิ่มขึ้น จำนวนสิ่งพิศวงประเภทผู้ป่วยและกลายพันธุ์เพิ่มขึ้น】
【คำใบ้ที่ซ่อนอยู่ 2: ห้อง 7-200 (ไอเท็มสีทอง ×1), ห้อง 18-11 (ไอเท็มสีเงิน ×1, ไอเท็มสีเขียว ×1)......】
อาคาร 11:
【คำใบ้ที่ซ่อนอยู่ 1: อยู่ใกล้ทางเข้าประตูทิศใต้ และจุดเก็บขยะหมายเลข 1 ของเขตชุมชน
เดินทางออกไปข้างนอกสะดวกขึ้น ค้นคุ้ยขยะได้ง่ายขึ้น จำนวนสิ่งพิศวงประเภทกลายพันธุ์ทั่วไป แมลงวันแมลง และชนิดที่มีประสาทรับกลิ่นไวเพิ่มขึ้น จำนวนสิ่งพิศวงจากภายนอกเพิ่มขึ้น】
......
โห! ถึงช้าหน่อยแต่ก็มาแล้วสินะ พลังพิเศษนี่!
ด้วยพลังพิเศษนี้ เธอไม่เพียงมองเห็นข้อมูลลับของอาคารได้ แต่ยังระบุหมายเลขห้องพักที่มีไอเท็มระดับสูงได้ด้วย
นี่หมายความว่าเธอเลือกเป้าหมายที่จะเข้าพักในอาคารห้าหลังนี้ได้อย่างแม่นยำน่ะสิ!
ฉีเยวี่ยพยายามข่มความตื่นเต้นเอาไว้
ตอนนี้เหลือเวลาไม่ถึง 3 นาทีก่อนประตูทิศใต้จะเปิด
เธอกวาดตามองคำใบ้ที่ซ่อนอยู่ของอาคารอีกสามหลังอย่างรวดเร็ว
หลังเปรียบเทียบกันครู่หนึ่ง เธอก็ล็อกเป้าหมายที่จะเข้าพักไว้ที่อาคาร 15 ซึ่งอยู่ทางตะวันตกเฉียงใต้ของเขตชุมชน
อาคาร 15:
【คำใบ้ที่ซ่อนอยู่ 1: อยู่ใกล้โรงเรียนอนุบาลของเขตชุมชน สวนสาธารณะริมทะเลสาบ และซูเปอร์มาร์เก็ตครบวงจรของเขตชุมชน (สถานีบริการชุมชน)
ความยากในการหาอุปกรณ์ยกระดับบางชนิดลดลง ความยากในการซื้อเสบียงลดลง จำนวนสิ่งพิศวงประเภทผู้สูงอายุและเด็กเล็กเพิ่มขึ้น จำนวนสิ่งพิศวงประเภทพืชและสัตว์เพิ่มขึ้น】
【คำใบ้ที่ซ่อนอยู่ 2: ห้อง 23-101 (ไอเท็มสีทอง ×1, ไอเท็มสีม่วง ×1), ห้อง 50-173 (ไอเท็มสีเงิน ×1), ห้อง 1-19 (ไอเท็มสีแดง ×1)......】
อาคาร 15 แห่งนี้ไม่เพียงหาอุปกรณ์ได้ง่ายขึ้น แต่ยังเป็นอาคารเดียวในบรรดาหลายแห่งที่อยู่ใกล้ซูเปอร์มาร์เก็ตและสถานีบริการ
ที่สำคัญที่สุดคือ!
ในบรรดาอาคารทั้งห้าหลัง มีเพียงห้อง 23-101 ของอาคาร 15 เท่านั้นที่มีทั้งไอเท็มสีทองและไอเท็มสีม่วง!
จากข้อมูลตอนนี้ ระดับของไอเท็มน่าจะเรียงจากสูงไปต่ำดังนี้: ทอง เงิน แดง ส้ม ม่วง น้ำเงิน เขียว ขาว เทา
เมื่อดูการเรียงระดับไอเท็มนี้ ก็เห็นได้เลยว่าห้อง 23-101 ในอาคาร 15 มีมูลค่าสูงแค่ไหน
“ต้องแย่งไปยึดห้องนี้ให้ได้ก่อนคนอื่น!”
ฉีเยวี่ยจ้องจอแสง รออย่างอดทนให้การนับถอยหลังเปิดประตูเขตทิศใต้สิ้นสุดลง
เสียงเตือนเย็นเยียบจนชวนให้ขนลุกดังขึ้นพร้อมกัน
【ประตูทิศใต้ของเขตหอพัก 233 เปิดแล้ว ผู้เล่นทุกคนโปรดเลือกอาคารที่ต้องการไปภายใน 30 วินาที เพื่อส่งตัวไปยังที่หมาย!】
จอแสงสีน้ำเงินสว่างขึ้นตรงหน้าฉีเยวี่ย เมื่อเห็นตัวเลข 1 ถึง 20 เรียงกันบนจอแสง เธอก็เลือกอาคาร 15 อย่างไม่ลังเล แล้วกดปุ่มยืนยัน
แสงสีขาวปกคลุมทั่วร่างฉีเยวี่ย พริบตาต่อมา ร่างคนเป็น ๆ อย่างเธอก็หายวับไปจากที่เดิม
ผู้เล่นรอบข้างที่ยังลังเลอยู่พอเห็นภาพนี้ก็ไม่กล้าเสียเวลาอีก ต่างทยอยเลือกหมายเลขอาคาร ก่อนร่างจะกลายเป็นแสงสีขาวและถูกส่งตัวออกไป
เพียงชั่วพริบตา ฉีเยวี่ยก็พบว่าตัวเองมาอยู่หน้าอาคารสูงที่ไม่คุ้นตาแห่งหนึ่ง
อาคารสูงตรงหน้าดูทรุดโทรมเก่าแก่ไปทั้งหลัง เมื่อรวมกับสภาพแวดล้อมรกร้างที่มีวัชพืชและพุ่มไม้ขึ้นอยู่ทั่ว ก็ทำให้รู้สึกไม่สบายใจขึ้นมา
แสงสีขาวปรากฏขึ้นรอบตัวเธออย่างต่อเนื่อง
ฉีเยวี่ยไม่กล้ารอช้า รีบวิ่งเข้าไปในประตูอาคาร 15 แล้วเลือกขึ้นลิฟต์หนึ่งในหกตัวอย่างส่ง ๆ พุ่งเข้าไปกดปุ่มชั้น 23 อย่างรวดเร็ว
“ผู้หญิงข้างหน้า วิ่งเร็วขนาดนั้นทำไม รอฉันด้วยสิ”
“ฉันยังไม่ได้ขึ้นลิฟต์เลย รอก่อน!”
เสียงฝีเท้าเร่งร้อนและเสียงตะโกนดังมาจากโถงทางเดินอย่างต่อเนื่อง
โชคดีที่ประตูลิฟต์ปิดสนิทก่อนผู้เล่นคนถัดไปจะวิ่งมาถึงและยื่นมือมาขวาง
ฉีเยวี่ยพิงผนังลิฟต์ มองตัวเลขบนจอที่เพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ แล้วค่อย ๆ ผ่อนลมหายใจยาว
หอพักที่มีไอเท็มระดับสูงสุดสองชิ้น ทั้งสีทองและสีม่วง จะต้องกลายเป็นเครื่องมือรักษาชีวิตของเธอในเกมบ้าบอนี่ได้อย่างแน่นอน
เธอไม่อยากให้เกิดความเปลี่ยนแปลงแม้แต่นิดเดียวตอนเลือกหอพัก!
ยังดีที่เธอวิ่งเร็ว......
ตัวเลขบนจอแสดงชั้นของลิฟต์เปลี่ยนไปไม่หยุด
เมื่อตัวเลขเปลี่ยนเป็น 23
เสียงติ๊งเบา ๆ ดังขึ้น ประตูลิฟต์ก็เปิดออก
ทางเดินลึกสุดสายตาสว่างด้วยแสงไฟสีเหลืองสลัว ประตูไม้เก่าผุพังเรียงติดกันอยู่สองข้างทาง เหนือผนังของประตูแต่ละบานมีหมายเลขห้องสีแดงเข้มเขียนไว้อย่างเด่นชัด
หลังตรวจสอบลำดับหมายเลขห้องแล้ว ฉีเยวี่ยก็วิ่งสุดฝีเท้าไปจนถึงปลายทางเดินอันมืดลึก
เมื่อเห็นหมายเลขห้อง 23-101 ที่เด่นชัดบนผนัง
เธอสูดหายใจเข้าลึก ๆ แล้วผลักประตูไม้เก่าที่แง้มอยู่ครึ่งบานเข้าไปเต็มแรง
ทันทีที่ประตูไม้เปิดออก กลิ่นอับชื้นเน่าเปื่อยก็ปะทะเข้ามา
แต่เธอก็ยังมองเห็นไอเท็มสองชิ้นบนเตียงไม้เก่าโทรม ๆ ภายในห้องได้ในทันที แสงสีทองและสีม่วงเปล่งประกายเจิดจ้า