เหนียวข้น เย็นชื้น และขยับยุกยิก......
สัมผัสที่ส่งผ่านมาจากมือชวนประหลาดจนหนังศีรษะชาไปหมด
ความรู้สึกตอนสอดนิ้วเข้าไปในถังขยะ ราวกับกำลังลูบคลำเนื้อเน่าเปื่อยที่ยังมีชีวิตอยู่
ฉีเยวี่ยขยะแขยงจนแทบทนไม่ไหว รีบคิดจะชักมือกลับทันที
แต่จังหวะนั้นเอง ปลายนิ้วที่ยื่นเข้าไปก็สัมผัสโดนวัตถุเย็นเฉียบชิ้นหนึ่ง
ฉีเยวี่ยใจไหววูบ เผลอกำสิ่งนั้นไว้แล้วออกแรงดึงออกมา
ทว่าสิ่งนี้ดูเหมือนจะมีน้ำหนักไม่น้อย พอดึงทีเดียวกลับลากมันออกมาไม่สำเร็จ
ลองเก็บใส่กระเป๋าดูดีไหม?
เมื่อคิดเช่นนั้น ฉีเยวี่ยก็ลองทำดู ผลคือสำเร็จจริง ๆ
พอสิ่งของเข้าไปอยู่ในกระเป๋า มือของเธอก็ถูกแรงต้านมหาศาลผลักออกมาจากบริเวณที่ดำสนิทราวกับน้ำหมึก
ความคิดที่จะควานขยะออกมาหลายชิ้นในคราวเดียวของฉีเยวี่ยพังครืนลงอย่างสิ้นเชิง
เอาเถอะ ดูท่าการควานขยะครั้งนี้ไม่เพียงต้องหักค่าความสุขุม แต่ทุกครั้งยังต้องสัมผัสความรู้สึกประหลาดตอนยื่นมือลงไปด้วย
ฉีเยวี่ยถอนหายใจ ก่อนเปิดกระเป๋าเพื่อตรวจดูของที่เพิ่งควานขึ้นมา
ในช่องกระเป๋ามีกรงเหล็กขนาดใหญ่ที่พังเสียหาย เปรอะเปื้อนไปด้วยคราบเลือดและสิ่งสกปรกวางอยู่เงียบ ๆ
【กรงสุนัขโลหะขนาดใหญ่ที่ชำรุด (คุณภาพสีเทา) แยกชิ้นส่วนแล้วจะได้รับ: ก้อนเหล็ก ×6】
ก้อนเหล็กน่าจะเป็นหนึ่งในวัสดุสำหรับอัปเกรด ไม่ว่าจะประตูหอพักหรือเตียงในอนาคตก็อาจต้องใช้
ไม่นึกเลยว่าครั้งแรกที่ควานถังขยะจะได้ของดีมา
ฉีเยวี่ยดีใจขึ้นมา ก่อนแยกชิ้นส่วนกรงสุนัขโลหะทันที
จากนั้นเธอก็ไม่สนแล้วว่ามันจะเหม็นหรือไม่ ยื่นมือเข้าไปควานในถังขยะอีกครั้ง
สัมผัสชวนคลื่นไส้ที่คุ้นเคยยังทำให้รู้สึกไม่สบายตัวเหมือนเดิม
แต่พอมีเป้าหมายและความหวัง ความรู้สึกไม่สบายนี้ก็ดูเหมือนจะลดลง......
อืม ลดลงตรงไหนกันเล่า!!!
พอมองถุงใหญ่ที่เพิ่งได้มา ซึ่งเต็มไปด้วยสิ่งคล้ายส้มเน่าเสียขึ้นรา แถมมีขนดำยุกยิกขึ้นเต็มไปหมด ขนทั่วร่างของฉีเยวี่ยก็ลุกชันพรึ่บ!
เธอข่มใจไม่ให้สะบัดของประหลาดกองนี้ออกไปไกลแปดจั้ง
ฉีเยวี่ยที่ยากจนข้นแค้นได้แต่เอามันโยนกลับลงถังขยะอย่างซื่อ ๆ ชั่วขณะนั้นแทบอยากตายให้รู้แล้วรู้รอด
“ฮือ ๆ~ แม่จ๋า หนูอยากกลับบ้าน ที่บ้า ๆ นี่อยู่ต่ออีกวันก็ไม่ไหวแล้ว!!!”
ส้มขึ้นราและเน่าเสียเป็นเรื่องปกติ แต่ใครมันเคยเห็นขนดำที่งอกบนส้มขยับได้กันบ้างล่ะ!
ฉีเยวี่ยมั่นใจว่าตัวเองมีสภาพจิตใจแข็งแกร่งมาก แต่ตอนนี้กลับรู้สึกเหมือนโดนโจมตีทางจิตใจไปหนึ่งหมื่นแต้ม
เธอมองค่าความสุขุมที่เหลืออยู่เพียง 19 แต้ม กับภายในถังขยะที่มืดสนิท
จะควานต่อหรือไม่ควานดี กลายเป็นปัญหาเสียแล้ว
“เอาอย่างนี้...ลองอีกครั้งเป็นครั้งสุดท้ายดีไหม?”
ถ้าครั้งนี้ยังควานได้ของประหลาดพิลึกอะไรออกมาอีก ฉีเยวี่ยสาบานเลยว่าต่อไปจะไม่เอามือไปควานของในถังขยะเองเด็ดขาด!!
เธอสูดหายใจลึก ๆ บังคับนิ้วมือที่สั่นเทาให้สอดเข้าไปควานหาในถังขยะ
ของที่ควานได้ในครั้งนี้ยังคงมีสัมผัสเละ ๆ ที่ไม่น่ารื่นรมย์สักเท่าไร
แต่ฉีเยวี่ยจำบทเรียนได้แล้ว พอแตะโดนสิ่งของก็เก็บใส่กระเป๋าทันที ตั้งใจรอให้ข้อมูลของสิ่งของปรากฏขึ้นก่อน แล้วค่อยตัดสินใจว่าจะจัดการกับมันอย่างไร
ผลคือวินาทีถัดมา ฉีเยวี่ยก็เห็นข้อมูลชุดหนึ่ง
【ชิ้นส่วนสามีของมาดามหัวปลาที่ถูกหั่นเป็นชิ้น ๆ แยกชิ้นส่วนแล้วจะได้รับ: เนื้อเน่าไร้ประโยชน์ ×10, แหวนทับทิมที่มาดามหัวปลาทำหายไปโดยไม่ระวัง ×1】
ฉีเยวี่ย:......
เอาเถอะ ในเมื่อเป็นมาดามหัวปลา สามีของมาดามท่านนี้ก็ต้องเป็นปลาด้วยแน่นอน!
อืม เนื้อสับก็เท่ากับเนื้อปลาสับ เข้าใจแบบนี้ไม่มีทางผิดแน่!
ฉีเยวี่ยปลอบใจตัวเองเช่นนั้น ก่อนแยกชิ้นส่วนสามีของมาดามหัวปลา แล้วโยนของไร้ประโยชน์กลับลงถังขยะที่ควรอยู่
จากนั้นเธอจึงตรวจดูข้อมูลของแหวนทับทิมอันประณีต
【แหวนทับทิมของมาดามหัวปลา (คุณภาพสีขาว)
ประเภท: เครื่องประดับ
ผลจากการสวมใส่: พละกำลัง +1, ความว่องไว +2
ข้อมูลซ่อนเร้น: การทำแหวนหายทำให้มาดามหัวปลาหวาดกลัวมาตลอดว่าความจริงเรื่องการฆ่าสามีจะถูกเปิดโปง
หากคืนแหวนวงนี้ให้มาดามหัวปลาได้ นางจะทำความปรารถนาของคุณให้เป็นจริงหนึ่งข้อภายในขอบเขตความสามารถ (ในช่วงเวลากลางคืน ถูหน้าแหวนทับทิมติดต่อกัน 9 ครั้ง จะเรียกมาดามหัวปลาออกมาได้)】
ไม่นึกเลยว่าควานถังขยะจะเจอไอเทมพิเศษด้วย เรื่องนี้ทำให้ฉีเยวี่ยประหลาดใจไม่น้อย
แต่การควานของจากถังขยะนี่ช่างตื่นเต้นเหมือนเปิดกล่องสุ่มของพิสดารเลยจริง ๆ
เมื่อเห็นว่าโอกาสควานขยะสามครั้งของวันนี้ใช้หมดแล้ว
ฉีเยวี่ยก็เตรียมกลับไปพักให้หายเหนื่อยก่อน แล้วค่อยคิดว่าจะลงมือกับถังขยะอีกหรือไม่ในครั้งหน้า
ควานขยะไปสามครั้ง บวกกับค่าความสุขุมที่ลดลงตามธรรมชาติในเขตปนเปื้อน ตอนนี้ค่าความสุขุมของร่างแยกฉีเยวี่ยลดลงเหลือ 14 แต้มแล้ว
ตอไม้ที่หักอยู่อีกท่อนอยู่ใกล้เขตปลอดมลพิษรอบหอพักมาก น่าจะเก็บกลับไปได้ด้วย
เมื่อคิดได้เช่นนั้น ฉีเยวี่ยก็ปิดฝาถังขยะ สวมแหวนทับทิมที่เพิ่มค่าสถานะลงบนนิ้ว แล้ววิ่งสุดฝีเท้าไปยังจุดที่ตอไม้หักอยู่
【คำใบ้ซ่อนเร้น: ตอไม้ที่หัก การเก็บจะใช้ค่าความสุขุม 5 แต้ม】
ตอไม้ท่อนใหญ่ขนาดนี้ ตามหลักแล้วเก็บไปคงได้ไม้มาไม่น้อย
แม้หลังหักค่าความสุขุมไป 5 แต้ม ค่าความสุขุมของร่างแยกฉีเยวี่ยจะลดต่ำกว่า 10 แต้มอีกครั้ง
แต่พอเก็บเสร็จเธอก็จะรีบกลับเขตปลอดมลพิษทันที ต่อให้มีผลข้างเคียงอยู่บ้างก็คงไม่เป็นไร!
เมื่อตัดสินใจได้ ฉีเยวี่ยก็ใช้ค่าความสุขุม 5 แต้ม แล้วเก็บตอไม้ท่อนนี้เข้ากระเป๋าทันที
【ตอไม้ที่หัก: แยกชิ้นส่วนแล้วจะได้รับไม้ ×30】
เมื่อเห็นคำอธิบายโดยละเอียดของตอไม้ ฉีเยวี่ยก็ดีใจมาก
ดูท่าการเก็บตอไม้ใหญ่โดยตรงไม่เพียงใช้ค่าความสุขุมน้อยกว่า แต่ยังได้ผลตอบแทนมากกว่าอีกด้วย!
เธอแยกตอไม้เป็นไม้ทันที
ความรู้สึกมึนงงเลือนรางแล่นมาจากในหัว แต่ยังไม่รุนแรงนัก ฉีเยวี่ยจึงไม่คิดจะสิ้นเปลืองผลปลาสีแดง
เธอตั้งสติให้มั่น แล้ววิ่งกลับอาคารหมายเลข 15 ตามเส้นทางที่ใกล้ที่สุด ก่อนขึ้นไปถึงหอพักได้อย่างราบรื่นและย้ายสำนึกกลับเข้าสู่ร่างหลัก
ฉีเยวี่ยหมุนตัวทำงานต่อเนื่องมานานกว่าหนึ่งชั่วโมง ทั้งเหนื่อยล้าทั้งอ่อนเพลียจนแทบหมดแรง นอนแผ่อยู่บนเตียง
แต่พอนึกถึงเรื่องที่วุ่นวายมาตั้งนาน ท้ายที่สุดในกระเป๋าก็ยังไม่มีเหรียญพิศวงสักเหรียญ
เธอรีบเปิดแถบซื้อขายที่อยู่ติดกับช่องสนทนาอาคาร แล้วกวาดตามองอย่างรวดเร็ว
เหลือเวลาไม่ถึง 5 นาทีก่อนช่วงเวลาปลอดภัยจะสิ้นสุดลง
กฎของเกมเตือนถึงความสำคัญของการอัปเกรดหอพักไว้โดยเฉพาะ คงไม่มีใครโง่พอจะมองข้ามเรื่องนี้
ด้วยเหตุนี้เอง ในช่องซื้อขายอาคารตอนนี้จึงมีโพสต์ตามหาไม้มากจนน่าตกใจ
【ช่องซื้อขายอาคาร】:
หมาป่าขี่หมูม้า: [ขนมปังแข็ง ×2] แลกไม้หนึ่งชิ้น ใครมีรีบมาคุยส่วนตัว!
ปลาขี้เกียจผู้เย็นชา: ไม้สำหรับอัปเกรดประตูไม้ขาดอีกสองชิ้น แต่ฉันไม่มีทรัพยากรเหลือให้แลกแล้ว มีใครให้ยืมสองชิ้นได้ไหม? ถ้าเป็นผู้หญิงฉันยินดีกราบเป็นแม่บุญธรรม ถ้าเป็นผู้ชายฉันยินดีกราบเป็นพ่อบุญธรรม!
มะขาม: [บัตรแลกชักโครกกดน้ำเงียบ ×1] แลกไม้ 8 ชิ้นกับเหรียญพิศวง 5 เหรียญ ใครแลกได้รีบมา!
ถั่วแดงกวน: เหรียญพิศวงหนึ่งเหรียญแลกไม้หนึ่งชิ้น! ใครแลกได้ทักส่วนตัวมาเลย!!!
ตอนนี้สิ่งที่ฉีเยวี่ยขาดแคลนที่สุดคือเหรียญพิศวง
พอเห็นผู้เล่นที่ประกาศแลกไม้ด้วยเหรียญพิศวง เธอก็กดรูปประจำตัวของถั่วแดงกวนแล้วส่งข้อความส่วนตัวไปทันที
ด้วงกว่างเท้าเย็น: ยังต้องการไม้อยู่ไหม?
อีกฝ่ายอาจเฝ้ารออยู่ในเขตซื้อขายตลอด พอฉีเยวี่ยส่งข้อความไป คำตอบก็เด้งกลับมาทันที
ถั่วแดงกวน: เอา ๆ ๆ!!! พี่ใหญ่มีไม้อยู่กี่ชิ้น? พอถึงแปดชิ้นไหม? ถ้าพอฉันเอาหมดเลย!
ด้วงกว่างเท้าเย็น: มีเหรียญพิศวงเยอะขนาดนั้นเลยเหรอ?
ถั่วแดงกวน: ฉันเปิดหีบสมบัติในหอพักแล้วได้เหรียญพิศวงมา 15 เหรียญ แต่ฉันเข้ามาอยู่ช้าไป ผู้เล่นที่มีไม้เหลือก็แลกกันหมดแล้ว
ได้ยินอีกฝ่ายพูดแบบนั้น ฉีเยวี่ยก็ไม่ลังเลอีก เธอวางไม้ 8 ชิ้นลงในช่องแลกเปลี่ยนทันที
อีกฝ่ายดูเหมือนไม่คิดว่าฉีเยวี่ยจะมีไม้ถึง 8 ชิ้นจริง ๆ ถึงกับชะงักไปหลายวินาที ก่อนรีบวางเหรียญพิศวง 8 เหรียญลงในช่องแลกเปลี่ยน
หลังทั้งสองฝ่ายยืนยัน การแลกเปลี่ยนครั้งนี้ก็สำเร็จลุล่วง
เมื่อมีเหรียญพิศวงอยู่ในมือ 8 เหรียญ ฉีเยวี่ยก็รีบเดินไปที่ประตูไม้เพื่ออัปเกรด
【ตรวจพบว่าวัสดุในกระเป๋ามีเพียงพอ ต้องการใช้ไม้ ×8 และเหรียญพิศวง ×3 เพื่ออัปเกรดประตูไม้เก่าหรือไม่?】
พอหน้าต่างแจ้งเตือนการอัปเกรดปรากฏขึ้น ฉีเยวี่ยก็กดปุ่ม【อัปเกรด】อย่างเด็ดขาด