แม้จะนึกไว้แล้วว่าพื้นที่ในรถม้าคงคับแคบ แต่ไม่คิดว่าจะเล็กถึงเพียงนี้
ไม่นาน บ่าวของหวังเฟิ่งอี๋ก็ลงจากรถม้าไปขอผ้าห่มนุ่มมาให้
ครั้นองค์รัชทายาทกลับมาอีกครั้ง ตะวันก็ใกล้เที่ยงแล้ว
เวลานั้น หลังจากกำชับคนรอบข้างอยู่สองสามคำ เขาก็ถามว่าทุกคนขึ้นรถม้ากันครบหรือยัง เมื่อได้คำตอบแล้วจึงเดินไปยังรถม้าคันหน้า พลิกกายขึ้นม้า จับบังเหียนพลางกล่าวกับหัวหน้าขบวนว่า “ออกเดินทาง”
“เหนียงเหนียง รถม้าจะออกเดินทางแล้ว ท่านลืมนำสิ่งใดมาหรือไม่เพคะ” ชุนหยารีบเปิดม่านถามอีกครั้ง
ฉู่เสียนจิบชา ชาพุทราหวานหอม นางส่ายหน้า “ไม่มีแล้ว”
ชุนหยาจึงออกไปแจ้งข่าวโดยเร็ว
ไม่นานนัก
ขบวนรถม้ายาวเหยียดที่จอดอยู่นอกกำแพงวังมาตลอดก็เริ่มเคลื่อนออกไปอย่างช้า ๆ เดิมทีวันนี้มีกำหนดออกเดินทางเร็วกว่านี้