แต่นางก็ไม่ได้พูดจาเหลวไหล เพียงยิ้มแล้วสนทนาทักทายอีกสองสามคำ จากนั้นก็รีบอุ้มเด็กขึ้นไปยังชั้นสอง
……
“องค์รัชทายาท ข้างนอกจัดการเรียบร้อยแล้วพ่ะย่ะค่ะ พระชายาทั้งหลายพักกันเรียบร้อยแล้ว” หลี่ไห่เคาะประตู
เซียวเสวียนจิ่งถอดเสื้อคลุมตัวนอกที่เปียกฝนออก ดวงตาหงส์หลุบต่ำพลางขานรับ ก่อนจะชะงักมือที่กำลังจะหยิบถ้วยชา ราวกับนึกบางอย่างขึ้นได้ จึงกำชับเพิ่มว่า “ดูแลทางฝั่งของฉู่ซื่อให้ดี อย่าให้พวกนางกับเด็กต้องหนาวในยามค่ำคืน ระหว่างทางอากาศหนาว”
หลี่ไห่ชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนพยักหน้า
ไม่นานนัก ฉู่เสียนก็ได้รับข่าว จึงสั่งให้บ่าวเตรียมการ นางกับลูกเพิ่งตามบ่าวเข้ามาในห้องเพราะฝนตกวันนี้ จึงวุ่นวายไม่น้อย แม้ตัวจะไม่เปียกฝน แต่เสื้อผ้าก็ยังชื้นเหนอะหนะอยู่บ้าง