ชุนหยาชะงักไป ก่อนเกาศีรษะ “เรื่องนี้...ข้าน้อยไม่ทราบ อาจจะรู้กระมัง?”
ฉู่เสียนส่ายหน้าเบา ๆ พลางกล่าว “ข้าว่าไม่แน่ เก้าในสิบส่วนคงเป็นฮองเฮาที่กำชับให้จัดเตรียมให้ดี”
เหล่าบ่าวไพร่ต่างชะงักไปเมื่อได้ยิน ทว่าพอคิดทบทวนอีกครั้ง ก็เห็นว่าเป็นเช่นนั้นจริง
ไท่จื่อเฟยไม่คิดจะออกหน้าเรื่องงานมงคลของซูรั่วเสวี่ยแล้ว
สิ่งของเหล่านี้คงมีเพียงฮองเฮาที่สั่งให้คนจัดเตรียม
เป็นดังที่คิด เช้าตรู่วันถัดมา ฉู่เสียนก็ได้ยินว่าไท่จื่อเฟย “เป็นหวัด” อีกแล้ว
หมอหลวงบอกว่านางไออย่างหนัก
ฮองเฮาแค่นเสียงเย็นชา “นางนี่ช่างป่วยเป็นเสียจริง เลือกป่วยเอาในช่วงเวลาเช่นนี้ หลังแท้งบุตรก็พักฟื้นมาครบเดือนแล้ว ยังทำหน้าบึ้งใส่ผู้ใดกัน”