ย่างชิ้นหนึ่ง ขายชิ้นหนึ่ง เนื้อย่างไม่พอขาย
ในช่องแชทเต็มไปด้วยข้อความเร่งสินค้า
“ท่านหลินเป่ย ยังมีเนื้อย่างอีกไหม”
“ผมเฝ้ารอครึ่งชั่วโมงแล้ว ไม่ได้สักชิ้น”
“ท่านอัปขายอีกสักรอบเถอะ ผมเตรียมแก่นคริสตัลไว้พร้อมแล้ว”
หลินเป่ยมองหน้าจอที่เต็มไปด้วยคำขอซื้อ ส่ายหัว
เขาคนเดียว เตาย่างหนึ่งเครื่อง หนึ่งชั่วโมงย่างได้มากสุดสิบสองชิ้น
ผลผลิตมีเท่านี้ ไม่มีทางส่งของได้สม่ำเสมอระยะยาว
ขณะกำลังคิด ข้อความส่วนตัวก็เด้งขึ้นมา
“พี่หลินเป่ย ผมมีแบบแปลนเตาย่างอยู่แผ่นหนึ่ง ของระดับคุณภาพยอดเยี่ยมด้วย สนใจไหม”
หลินเป่ยกดเปิดดู ID อีกฝ่ายชื่อ “ลมทะเล”
“ราคาเท่าไหร่”
“ผมไม่เอาแก่นคริสตัล เอาเนื้อย่างอสูร สามสิบชิ้น แลกแบบแปลนนี้”
เนื้อย่างสามสิบชิ้น
หลินเป่ยขมวดคิ้ว
เขาเปิดหีบเก็บของค้นสต๊อก หลังสู้ทั้งคืนเมื่อวาน กักตุนเนื้ออสูรทะเลไว้กว่าห้าร้อยชั่ง
ย่างสามสิบชิ้นไม่ใช่ปัญหา เพราะเป็นของคุณภาพยอดเยี่ยม
เตาย่างที่มีก่อนหน้านี้ เป็นแค่คุณภาพธรรมดา
แต่ซื้อของไม่ต่อราคา ไม่ใช่สิ่งที่คนปกติทำ
“ยี่สิบชิ้น ตกลงก็แลก”
อีกฝ่ายลังเลเล็กน้อย ตอบกลับว่า “ตกลง”
“ให้เวลาผมหน่อย พอย่างเสร็จจะส่งให้!”
หลินเป่ยไม่สนใจขายต่อแล้ว ใช้เวลาอยู่พักใหญ่ ย่างเนื้อยี่สิบชิ้นเสร็จ เลือกทำการแลกเปลี่ยนทันที
[แบบแปลนเตาย่างยอดเยี่ยม (ถาวร)]
[วัสดุที่ต้องการ: แท่งเหล็ก×10, แท่งทองแดง×5, หิน×30]
หลินเป่ยเห็นรายการวัสดุ มุมปากกระตุก
แท่งเหล็กสิบ แท่งทองแดงห้า หินสามสิบ
แท่งทองแดง เขาไม่เคยแม้แต่เห็น
มิน่าล่ะอีกฝ่ายถึงยอมขาย แบบแปลนนี้คนทั่วไปไม่มีทางสร้างได้