ระหว่างที่หลินเป่ยกำลังครุ่นคิดว่าพรสวรรค์ควรจะปรากฏตัวออกมาอย่างไร ซ่งเสี่ยวอวี่ก็ส่งข้อความมา
"เจ้าสำนัก ฉันเจอคนที่มีพรสวรรค์ระดับสูงแล้ว!"
หลินเป่ยยืนอยู่ริมหน้าต่างห้องประชุมบนพื้นที่สูง มองดูข้อความที่ซ่งเสี่ยวอวี่ส่งมา แล้วเหลือบมองส้มน้อยที่ยืดอกเชิดหน้าอยู่ข้าง ๆ
"นี่คงจะเป็นคนที่เจ้าว่าใช่ไหม"
ส้มน้อยไม่ตอบ เชิดคางสูงขึ้นไปอีก
หลินเป่ยส่ายหัว สายตากลับไปมองนอกหน้าต่าง
ที่ย่านการค้า สามพี่น้องกำลังแบ่งกลุ่มให้ผู้มาสัมภาษณ์ใหม่
แม้หลินเป่ยจะไม่ได้มอบตำแหน่งชัดเจนให้พวกนาง แต่ทั้งสามก็กระตือรือร้นมาก รับหน้าที่คัดกรองสัมภาษณ์เบื้องต้น
ทั้งสามแบ่งงานกันชัดเจน รับสมัครชาวเมืองมาให้เมืองเต่าดำไม่น้อย
และดูเหมือนจะมีเทคนิคพิเศษในการอ่านคน คนที่ผ่านการทดสอบเบื้องต้นจากพวกนาง ก็มีอัตราผ่านจากหลินเป่ยสูงมากเช่นกัน
หลังจากสามคนนี้มา เรื่องการจัดการชาวเมืองหลินเป่ยแทบไม่ต้องกังวลอีกเลย
ตรวจสอบดูพอสมควรแล้ว น่าจะถึงเวลาเลื่อนขั้นพวกนางแล้ว
พอดีคราวนี้รับสมัครนักปรุงยาได้ ก็ถือเป็นผลงานชิ้นหนึ่ง สมเหตุสมผล
ในห้องสัมภาษณ์มีเด็กสาวร่างบางคนหนึ่งยืนอยู่ ถือตะกร้าสมุนไพร ก้มหน้านิ่ง
เพิ่งจะเงยหน้าขึ้นมองหลินเป่ยเมื่อได้ยินเสียงฝีเท้า แล้วก็ก้มลงอย่างรวดเร็ว นิ้วมือบิดขยี้ขอบตะกร้าสมุนไพร
"พรสวรรค์ของเจ้าคืออะไร?"
หลินเป่ยถามตรงประเด็น