ส้มน้อยนำหินพรสวรรค์เลเวล B ไปส่งให้เสี่ยวเหมียนและเสี่ยวหว่านถึงมือ ทั้งสองคนกำลังง่วนอยู่ในห้องทำงาน
เสี่ยวเหมียนวางเศษผ้าในมือ รับหินพรสวรรค์มา ชะงักไปครู่หนึ่ง
“นี่มัน...เลเวล B เหรอ”
“เจ้าสำนักบอกว่า พวกเธอสองคนคนละก้อน”
คำพูดนี้ ทำให้สองพี่น้องไม่รู้จะแสดงอารมณ์ออกมาอย่างไร
ที่แท้ เจ้าสำนักไม่เคยลืมพวกเขาเลย
ช่วงนี้ ชาวเมืองที่มีพรสวรรค์ระดับสูงในเมืองเต่าดำเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ ทั้งสองคนก็รู้สึกถึงแรงกดดันมหาศาล
พรสวรรค์ของพวกเขา สุดท้ายก็ดูไม่ค่อยพอแล้ว
แค่ได้ชื่อว่าเป็นพวกที่ติดตามหลินเป่ยมาก่อน ก็เลยได้เป็นหัวหน้ากลุ่ม
แต่ตอนนี้ ในที่สุดพวกเขาก็พูดออกมาได้อย่างภูมิใจ ว่าพวกเขาสามารถช่วยเจ้าสำนักได้แล้ว
ถึงแม้พรสวรรค์เลเวล B ในเมืองเต่าดำจะไม่ใช่ระดับสูงสุด แต่มันก็ดีแล้ว
“ใช้ซะสิ พวกเธอเป็นรุ่นเก๋าเก่าแก่ที่สุดแล้ว อย่ามัวอ้ำอึ้งอยู่เลย”
หลินเป่ยก็เอ่ยปากพลางยิ้ม
ทั้งสองสบตากัน แล้วบีบหินพรสวรรค์แตกพร้อมกัน
แสงสีทองสองสายระเบิดออกจากฝ่ามือของแต่ละคน พรสวรรค์อัปเกรดแล้ว
[พรสวรรค์: ผู้ทอ (เลเวล B) สามารถสร้างสิ่งทอที่มีฟังก์ชันพิเศษ]
หล่อนยืนหลับตาอยู่หลายวินาที จู่ๆ ก็ลืมตาขึ้น
“เจ้าสำนัก ในหัวของข้ามีอะไรเพิ่มมาอย่างหนึ่ง วิชากระเป๋าเป้มิติ”
หลินเป่ยเดิมพิงอยู่ตรงประตู พอได้ยินก็ตัวตรงขึ้น
“กระเป๋าเป้มิติเนี่ยนะ”
“ใช่ ต้องใช้หนังสัตว์เลเวล B และแก่นคริสตัลธาตุดิน ขนาดสัมพันธ์กับระดับความชำนาญของข้า