เอาชีวิตรอดทั่วโลก: เมืองเต่ายักษ์ของฉันกลายเป็นศูนย์กลางการค้า

ตอนที่ 60 โต๊ะทำงานระดับ 6 บล็อกพลังงาน

6 นาที· 1.4K คำ

ช่องแชทเดือดเป็นไฟ

ข้อความไหลรัวจนอ่านไม่ทัน

กองเรือเล็กที่ถูกคลื่นซัดเมื่อกี้ มีคนส่งภาพที่เพิ่งถ่ายได้ขึ้นมา

เต่าดำบนผิวน้ำทะเลเหมือนเกาะมหึมา ดูแล้วน่าเกรงขาม

บนหลังยังมีตึกรามบ้านช่อง นั่นไม่ใช่ยานพาหนะของหลินเป่ยจะเป็นอะไรไปได้

ภาพถ่ายไม่ชัดนัก แต่ก็พอให้เห็นความยิ่งใหญ่ของเมืองเต่าดำ

"นี่มันยานพาหนะเหรอวะ"

"ระดับหกแล้ว ให้ตายเถอะ!"

"ก่อนหน้านี้มีข่าวว่ายานพาหนะของเทพหลินเป่ยเป็นเมืองข้าไม่เชื่อ ตอนนี้เชื่อแล้ว"

"มีใครไปบ้างยัง ฉันก็อยากไป?"

"อยากไป"

"อยากไป +1"

สำหรับความแข็งแกร่งของหลินเป่ย ทุกคนชาชินแล้ว

แม้แต่ประธานกิลด์หลายคนที่เพิ่งกลับไปยังยานพาหนะของตน เมื่อเห็นภาพเมืองเต่าดำที่ใหญ่กว่าเดิมก็เงียบกริบ

ฉางเฟิงยืนอยู่บนหอสังเกตการณ์ของเรือฝ่าคลื่น ก้มมองเรือของตนที่เพิ่งอัปเกรดถึงระดับห้า

หนึ่งพันห้าร้อยตารางเมตร ดาดฟ้าสองชั้น

ในขั้นตอนนี้ ถือว่าสุดยอดแล้ว

แต่ก็ต้องดูว่าเทียบกับใคร

เทียบกับเกาะเคลื่อนที่สามหมื่นตารางเมตรในภาพ เรือของเขาดูราวกับเรือชูชีพ

เป่ยหมิงโหย่วอวี๋ส่งข้อความส่วนตัวหาเขาทันที

"หลินม่อ นายเห็นภาพหรือยัง"

"เห็นแล้ว"

"ตอนเราอัปเกรดยังดีใจกันอยู่เลย มาคิดดูตอนนี้ก็โง่ดี"

"เทพหลินเป่ยก็ยังเป็นเทพหลินเป่ยนั่นแหละ!"

"อย่าพูดเลย"

หลินม่อไม่เข้าร่วมถกในช่อง

แต่ตรงไปหาหลินเป่ย

หลินม่อเปิดข้อความส่วนตัว ส่งข้อความหาหลินเป่ย

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป