เอาชีวิตรอดทั่วโลก: เมืองเต่ายักษ์ของฉันกลายเป็นศูนย์กลางการค้า

ตอนที่ 12 เครื่องเก็บอัตโนมัติ

7 นาที· 1.5K คำ

หลินเป่ยยืนอยู่บนหัวของเต่าดำ ลมทะเลพัดหวีดหวิว

เขาเปิดหีบสมบัติทองแดงก่อน

[ยินดีด้วย! ได้รับ: เมล็ดมะเขือเทศ×5, เมล็ดมันฝรั่ง×5, เมล็ดแตงโม×5, แก่นคริสตัลระดับ E×10, อิฐทนไฟ×10]

มะเขือเทศ มันฝรั่ง แตงโม

ระยะสุกเต็มที่ราวห้าวัน

หลังจากเร่งด้วยพรสวรรค์จ้าวแห่งการเกษตรแล้ว เก็บได้ในประมาณสองวันครึ่ง

ของที่ได้ตามปกติ ไม่ตื่นเต้นไม่ผิดหวัง

แต่ไม่เป็นไร ยังมีหีบสมบัติเงินอีกใบ!

หลินเป่ยเก็บเมล็ดพันธุ์ไว้อย่างดี แล้วเปิดหีบสมบัติเงิน

[ยินดีด้วย! ได้รับ: แท่งทองแดง×20, แท่งเหล็ก×20, เครื่องเก็บอัตโนมัติ×1, แก่นคริสตัลระดับ D×5]

เครื่องเก็บอัตโนมัติ?

ดวงตาหลินเป่ยเป็นประกาย รีบตรวจสอบ

[เครื่องเก็บอัตโนมัติ: หลังติดตั้ง จะเก็บทรัพยากรลอยน้ำในรัศมีสามเมตรใกล้ยานพาหนะโดยอัตโนมัติ และนำไปเก็บในหีบเก็บของที่เชื่อมต่อไว้]

ของดีนี่!

มีสิ่งนี้แล้ว วัสดุพื้นฐานก็ไม่ต้องก้มเก็บเองอีก ประหยัดเวลาของหลินเป่ยได้มหาศาล

ตอนนี้ยุ่งมาก ทำไร่ ตกปลา ย่างเนื้อ หลินเป่ยคนเดียวอยากจะใจจะขาดแยกร่างเป็นสองคน

หลินเป่ยติดตั้งเครื่องเก็บอัตโนมัติที่ขอบกระดองเต่าทันที เชื่อมต่อกับหีบเก็บของเปล่าหนึ่งใบ

เครื่องเปล่งแสงสลัว เริ่มทำงาน

แผ่นไม้ลอยมาตามผิวน้ำ พอเข้ามาในรัศมีสามเมตร ก็ถูกแรงที่มองไม่เห็นดูดขึ้นมา ตกลงในหีบเก็บของ

[ไม้+1]

หลินเป่ยพยักหน้าอย่างพอใจ

ปลดปล่อยมือแล้ว

เขามองไปที่แก่นคริสตัลระดับ D ทั้งห้า

ระดับ D ใหญ่กว่าระดับ E อีกวง แสงสีม่วงเข้ม ถือไว้ในมือรู้สึกได้ถึงพลังงานที่เข้มข้น

ดูดซับ

[พลังงาน+100 (แก่นคริสตัลระดับ D แต่ละเม็ดประมาณ 20 หน่วย)]

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป