ข้อความแจ้งเหตุอสูรสมุทรโจมตีถาโถมเข้ามาทีละข้อความ ๆ
ในช่องแชท มีคนแจ้งข่าวร้ายทุกไม่กี่นาที
"ตายไปอีกหลายร้อยคนแล้ว"
"แพลำไผ่ข้าง ๆ ผมพัง คนหายไปแล้ว"
"ชีวิตแบบนี้จะจบลงเมื่อไหร่กัน"
หลินเป่ยเหลือบมองจำนวนคนปัจจุบัน
90813
เวลาเพียงชั่วโมงกว่า มีคนตายไปอีกหลายร้อย
คนเหล่านี้ส่วนใหญ่มีแพลำไผ่ระดับหนึ่งเท่านั้น
พอเจออสูรสมุทรโจมตี พวกเขาก็เจอเคราะห์ก่อนใคร
ในช่องแชทเต็มไปด้วยบรรยากาศสิ้นหวัง
"อนาคตยังมีทางออกจริง ๆ หรือ?"
"ฉันรู้สึกจะทนไม่ไหวแล้ว"
"ทุกวันนี้ใจคอไม่ดีเลย แม้แต่จะนอนก็ไม่กล้า"
"ใครก็ได้ช่วยเราทีเถอะ"
บางคนร้องไห้คร่ำครวญ บางคนเงียบงัน บางคนยังกัดฟันสู้ต่อ
ในสถานการณ์ที่ไม่อาจสื่อสารกันแบบต่อหน้าได้ ช่องแชทกลายเป็นสิ่งปลอบโยนเพียงสิ่งเดียว
หลินเป่ยไม่มีเวลามาดูสิ่งเหล่านี้
เขานั่งยอง ๆ อยู่ริมแปลงผัก จ้องมองพืชผลตรงหน้า
แตงโม มะเขือเทศ มันฝรั่ง สุกทั้งหมดแล้ว
บนเถาแตงโมสีเขียวสด ห้อยลูกแตงโมกลม ๆ พวง ๆ
มะเขือเทศแดงแวววาว มันฝรั่งดันดินขึ้นมาจนเกิดรอยร้าวบนพื้น
หลินเป่ยเริ่มเก็บเกี่ยว รีบแลกพลังงานเพื่ออัปเกรด
เขาเก็บแตงโมก่อน
แตงโมกว่า 40 ลูก แต่ละลูกกลมกลึงแน่น
ครึ่งหนึ่งมีลายสีแดงเข้มบนเปลือก ต่างจากแตงโมธรรมดา
กลายพันธุ์แล้ว
หลังจากระดับพรสวรรค์เพิ่มเป็นระดับสอง โอกาสกลายพันธุ์ก็เพิ่มจาก 30% เป็น 40%
พืชผลเกือบครึ่งหนึ่งเกิดการกลายพันธุ์