ต้าจ้วงกลับมาถึงโรงตีเหล็ก ล้างหน้าล้างตาแล้วก็เริ่มทำงาน
ขั้นตอนการผลิตเกราะเต่าดำผลึกและดาบเต่าดำผลึกเขาคล่องแล้ว
แถมผลึกเต่าดำยังมีวงจรพลังงานในตัว ทำให้ไม่ต้องเสียเวลากับขั้นตอนสลักลายที่กินเวลามากที่สุด
ประสิทธิภาพเลยเร็วกว่าตีอุปกรณ์ธรรมดาเป็นเท่าตัว
เขาเปิดแท่นงานสามแท่นรวด เสียงค้อนดังตั้งแต่เช้าจรดเที่ยง พักแค่มื้อเดียวเท่านั้น
ข่าวแพร่สะพัดเร็วมาก
อาใหญ่มาเป็นคนแรกจากสนามฝึก พอเข้าประตูก็เห็นโต๊ะทำงานวางเกราะผลึกที่ประกอบแล้วสองชุด ตาแทบถลน
"ต้าจ้วง ความสัมพันธ์เราสองคนแน่นแฟ้นดีใช่ไหม"
ต้าจ้วงค้อนในมือไม่หยุด พยักหน้า
"งั้นอุปกรณ์ใหม่ชุดนี้ ควรให้หน่วยอารักขาหนึ่งก่อนไม่ใช่เหรอ"
"บ้า!"
เสียงจางเฟยดังมาจากประตู ตัวยังไม่ทันเข้าประตูก็โพล่งมาก่อนแล้ว
เขาเดินพรวดถึงโต๊ะทำงาน ตบบ่าต้าจ้วง
"ต้าจ้วง อย่าฟังเขา เราสองคนต่างหากที่เป็นพี่น้องที่ดีที่สุด"
"ช่วงนี้หน่วยอารักขาสองออกลาดตระเวนทะเลบ่อยกว่าหน่วยหนึ่ง จำเป็นต้องใช้อุปกรณ์ใหม่มากกว่า"
ทั้งสองคนพูดกันไปมา ไม่มีใครยอม
ต้าจ้วงติดอยู่กลางวง ค้อนในมือยกค้างไว้ สีหน้าแทบจะร้องไห้แล้ว
"พอได้แล้ว อย่าทำให้ต้าจ้วงลำบากใจเลย"
หลินเป่ยเดินเข้ามาจากประตู
ทั้งสองหุบปากพร้อมกัน
"มีกันทุกคน อย่าร้อนใจ"
"ผลึกเต่าดำผลิตอุปกรณ์ได้เร็วกว่าอุปกรณ์ธรรมดามาก ไม่ต้องสร้างวงจรพลังงาน กำลังผลิตตามทันอยู่แล้ว"