หลินเป่ยถึงกับพูดไม่ออก
ให้ตายสิ ถ้าฉันไม่เตือน แกก็จะไม่ให้จริง ๆ งั้นเหรอ?
ถึงแม้เสียงแจ้งเตือนของระบบจะยังเป็นน้ำเสียงเย็นชาเหมือนหุ่นยนต์เหมือนเดิม แต่หลินเป่ยก็รู้สึกว่ามันมีอะไรไม่ชอบมาพากล
แล้วยังให้แค่หีบสมบัติเพชรใบเดียวอีก
นี่มันขี้เหนียวเกินไปแล้ว
ในช่องแชทเริ่มตอบสนองกันแล้ว
"โปรยดอกไม้! ท่านเทพหลินเป่ยเลเวลเจ็ดแล้ว!"
"ดีมากเลย ท่านเทพหลินเป่ยยังคงสุดยอดเหมือนเดิม"
"เมื่อกี้ฉันนึกว่าตัวเองดูผิดไป ไม่มีการประกาศตั้งนาน"
"หรือว่าระบบจะอึ้งเพราะความเร็วในการอัปเลเวลของท่านเทพหลินเป่ย เลยตอบสนองไม่ทัน?"
"เป็นไปได้นะ เพราะยานพาหนะเลเวลเจ็ด ระบบก็คงต้องใช้เวลาย่อยข้อมูลเหมือนกัน"
ข้อความแสดงความยินดีจากหัวหน้ากองโจรมากมายก็ทยอยมาถึง
หลินเป่ยตอบกลับทีละคนอย่างสุภาพ
พลางพูดเสริมนิดหน่อยว่า "อีกสองวันจะเตรียมประมูลแม่พิมพ์เครื่องยนต์ขั้นสูง ถ้าท่านใดสนใจก็มาได้เลย"
คำตอบกลับมาแทบจะในทันที
"ต้องไปแน่นอน!"
"ท่านเทพหลินเป่ยช่วยเก็บไว้ให้สักใบ!"
"จะเริ่มรวบรวมแก่นคริสตัลเดี๋ยวนี้!"
บรรดาหัวหน้ากองโจรพากันดีใจจนเนื้อเต้น ในที่สุดก็จะได้ประมูลสักที พวกเขารอคอยมานานแล้ว
หลังจากเข้าสู่เส้นทางเดินเรือใหญ่ ประสิทธิภาพในการเก็บเกี่ยวทรัพยากรก็เพิ่มขึ้นอย่างมาก
พวกเขาเก็บทรัพยากรไว้ไม่น้อยแล้ว
รอให้หลินเป่ยเอาของดี ๆ มาประมูลอยู่พอดี
หลินเป่ยปิดช่องแชท
ขั้นต่อไป ถึงเวลาเปิดหีบสมบัติแล้ว
"ส้มน้อย!"
ส้มน้อยโผล่หัวเข้ามาครึ่งหนึ่งจากนอกประตู