เกมออนไลน์: พิษของฉันสามารถสังหารเทพเจ้า

ตอนที่ 6 ราชาหมูป่า

8 นาที· 1.8K คำ

เฮ้อ การอัปเลเวลเป็นเรื่องดี แต่พอเลเวลอัปแล้วก็ต้องเจอปัญหาคือไม่ได้ฝึกฝนพรสวรรค์อีกแล้ว ตอนนี้ อู๋เส้าเฉิน เริ่มรู้สึกว่าตัวเองเลเวลอัปเร็วเกินไปซะด้วยซ้ำ ถ้าพวกผู้เล่นคนอื่นที่ยังแย่งกระต่ายกันอยู่รู้เข้า คงถูกแห่รุมกระทืบเอา

ลองไปดูมอนสเตอร์เลเวล 7 ว่ามีทางสู้ไหม ถ้าสู้ไม่ได้ค่อยกลับมาฆ่าหมูป่า คิดได้ดังนั้น อู๋เส้าเฉิน ก็เดินลึกเข้าไปต่อ ป่าหมูป่ากว้างใหญ่พอสมควร เดินอยู่นานกว่าจะออกจากป่าได้ ระหว่างทางเจอหมูป่าหลายตัว แต่ อู๋เส้าเฉิน สลัดทิ้งได้หมด เพราะตอนนี้เขามีความเร็วเคลื่อนที่ 18 แต้ม ไม่ใช่ว่าหมูป่าความเร็ว 11 แต้มพวกนี้จะไล่ทัน

ออกจากป่ามา ข้างหน้าเป็นที่ราบกว้าง แล้วก็เห็นฝูงหมาป่าสีเทาเดินไปมาอยู่บนสนามหญ้า

"แม่เจ้า! เยอะขนาดนี้!" หัวใจ อู๋เส้าเฉิน เย็นวาบไปหมด คิดว่าน่าจะสู้ไม่ได้ แต่มาถึงแล้ว ก็ขอดูค่าสถานะหน่อยละกัน หาหมาป่าที่อยู่ใกล้ที่สุดแล้วโยนทักษะการหยั่งรู้ ไปหนึ่งที โชคดีที่ระยะของทักษะการหยั่งรู้ ไกลพอ ไม่ต้องเดินเข้าไปในรัศมีความเกลียดชังก็ใช้ได้

[หมาป่าป่า]

เลเวล: 9

พลังชีวิต: 4000

พลังโจมตี: 115

พลังป้องกัน: 55

ความเร็ว: 20

(มอนสเตอร์ในหมู่บ้านมือใหม่ไม่มีพลังโจมตีเวทและพลังป้องกันเวท ดังนั้นตรงนี้จะไม่เขียนพลังโจมตีกายภาพและพลังป้องกันกายภาพแยกออกมา ความเร็วหมายถึงความเร็วเคลื่อนที่)

สกิล: ฉีกกัด: อ้าปากกว้างกัดเป้าหมาย สร้างความเสียหายกายภาพ 150% มีโอกาส 50% ทำให้เลือดไหล เสียเลือด 5 แต้มต่อวินาที นาน 10 วินาที

………

ให้ตายเถอะ ทุกครั้งที่ตรวจสอบมอนสเตอร์ตัวใหม่ มันท้าทายหัวใจตัวเองสุด ๆ พอตรวจเสร็จ ความคิดเดียวคืออยากด่านักออกแบบเกม แต่เกมนี้ก็ไม่ได้เกี่ยวกับนักออกแบบเท่าไหร่ ทุกอย่างถูกควบคุมโดยสมองหลัก แต่ได้ยินว่าสมองหลักในเกมนั้นไร้เทียมทาน กล้าด่าไม่ได้ ก็เลยด่านักออกแบบเกมแทน เอ็งเฮงซวยจริง ๆ นี่มันค่าสถานะของมอนสเตอร์ธรรมดาเหรอ? นี่มันค่าสถานะบอสชัด ๆ

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป