“เยี่ยม!” เซี่ยเหวยไห่แอบปรบมือในใจ
คำพูดของสวี่หลินช่างยอดเยี่ยมจริง ๆ เป็นการโต้กลับที่ดีที่สุดสำหรับการสอบสวนครั้งนี้
สอบสวนงั้นเหรอ สอบสวนบ้าบออะไรกัน!
นี่คือปฏิกิริยาแรกของเซี่ยเหวยไห่ตอนที่ได้รับแจ้ง ตำรวจจราจรสามคนของพวกเขากล้าต่อสู้กับอาชญากรติดอาวุธปืนต่อต้านเจ้าหน้าที่ จิตวิญญาณกล้าหาญไม่หวั่นเกรงเช่นนี้สมควรได้รับการยกย่อง
ยังจะมาสอบสวนพวกเขาอีก ล้อเล่นกับฉันอยู่หรือไง?
ถ้าไม่มีสวี่หลิน อย่าว่าแต่ตำรวจจราจรสองคนนั้นที่เกือบเอาชีวิตไม่รอดเลย พวกอาชญากรก็คงลอยนวลไปแล้วด้วยซ้ำ กระทั่ง...ความตายของพวกเขาก็คงไม่มีใครรู้ความจริง
พูดกันตามตรง ถ้าไม่ใช่เพราะตัวเองสวมเครื่องแบบตำรวจอยู่ เขาคงคว่ำโต๊ะกับพวกเบื้องบนไปแล้ว
อีกด้านหนึ่ง หวงเหวยหานก็แอบชื่นชมคำพูดของสวี่หลินอยู่ในใจ
เขาชอบเด็กคนนี้ ความคิดรอบคอบเคร่งครัด เผชิญการสอบสวนก็ยังรับมืออย่างสงบนิ่ง เป็นคนที่เหมาะกับงานฝ่ายสืบสวน
ส่วนเรื่องตัวตนของสวี่หลิน หวงเหวยหานกล้ายืนยันอย่างเต็มอกว่าไม่มีปัญหาแน่นอน
ก็แค่ผู้ต้องหาตัวการสำคัญตายไปคนเดียวไม่ใช่หรือ?
ในสถานการณ์แบบนั้น ใครจะควบคุมตัวเองได้?
ถึงจะเป็นการป้องกันตัวเกินกว่าเหตุแล้วจะเป็นไรไป ตำรวจกับโจรเป็นศัตรูกันอยู่แล้ว ระหว่างจับกุม หากตำรวจทำอาชญากรตาย ตราบใดที่ไม่ได้เจตนา ก็อาจให้อภัยได้ตามความร้ายแรงของเหตุการณ์
ยิ่งไปกว่านั้น อีกฝ่ายเป็นคนแบบไหนกัน?
พวกอันธพาลทั้งนั้น ตายไปสักคนสองคนไม่เห็นจะแปลกตรงไหน
กั๋วเหลียงยิ้มกว้างแล้วพยักหน้าให้สวี่หลิน เห็นได้ชัดว่าเขาพอใจกับคำตอบของสวี่หลินมาก