คราวนี้สวี่ชิงชานไม่ยอมให้ใครนำทีมแทน แต่รีบรุดมาเอง
เมื่อมาถึงที่เกิดเหตุ เขาเห็นตำรวจจราจรหนุ่มกำลังกดตัวหนุ่มน้อยผอมโซเอาไว้ อีกรายนอนแน่นิ่งคว่ำหน้าอยู่กับพื้น เห็นได้ชัดว่ายอมแพ้แล้ว
"อือฮือ...ลุงคะ พ่อเขาฆ่าพ่อหนู พ่อหนู..." เสียงร่ำไห้สะอื้นสะท้านดังขึ้นริมถนน เด็กหญิงน้อยหน้าน่ารักเต็มไปด้วยความเจ็บปวดและสิ้นหวัง น่าเวทนายิ่ง
"กุมแล้วขึ้นกุ๋ย!"
สวี่ชิงชานเห็นภาพตรงหน้าก็สั่งตำรวจสองนายที่ตามมาเข้าแทนงานของสวี่หลินทันที มือของอีกรายถูกไล่หลังมือขึ้นข้อมือทันควัน
"เจ้าเก่า เกิดอะไรขึ้น?"
เขาตะโกนเรียกเจ้ากั๋วตงที่กำลังปลอบเด็กหญิงอยู่ริมถนน
อีกฝ่ายได้ยินเสียงก็เงยหน้ามองเพื่อนร่วมรุ่น ตบไหล่เด็กหญิงเบา ๆ แล้วลุกเดินเข้ามา
เขาชี้ไปที่เด็กหญิงแล้วบอกว่า "เธอคือผู้เสียหาย แต่ตกใจหนักมาก เอาตัวไปพักที่สถานีก่อน แล้วหาคนมาปลอบใจเธอให้เรียบร้อย"
"ครับ" สวี่ชิงชานพยักหน้าแล้วจัดการแจกจ่ายงานให้ตำรวจหญิงอีกนายพาเด็กหญิงขึ้นรถทันที
ระหว่างที่ทั้งสองเดินผ่านตัวสวี่หลิน เด็กหญิงก็สะบัดมือตำรวจหญิงหลุด ยืนหวาด ๆ อยู่ข้างสวี่หลิน แล้วรั้งแขนเสื้อเขาเอาไว้แน่นจนนิ้วขาว
"หนูไม่ไป หนูจะอยู่กับพี่ ไม่ไป ไม่ไปที่ไหนเลย!"
เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นพริบตาเดียวทำให้ทุกคนตกใจไม่ทันตั้งตัว
โดยเฉพาะสวี่หลิน ที่มองหน้าเรียวสวยของเด็กหญิงอยู่อย่างงงงวย เมื่อไรกันที่เขากลายเป็นที่พึ่งของเด็กคนนี้ได้?
"เอ่อ...น้องสาว ว่านะ พี่ยังทำงานอยู่ ไปกับพี่สาวคนนี้ก่อนนะ ไปที่สถานีตำรวจ เล่าเรื่องที่เกิดขึ้นให้ฟัง วางใจได้เลย พอพี่ทำงานเสร็จจะรีบไปหาทันที" เขาไม่มีทางเลือกไปกว่าคอยปลอบใจอย่างใจเย็น
"พี่ไม่โกงหนูใช่ไหม?" เด็กหญิงที่แก้มเปื้อนน้ำตาเต็มไปหมดมองเขา
สวี่หลินเผยรอยยิ้มอบอุ่นที่ทำให้คนดูสบายใจ แล้วพยักหน้า "ไม่โกง พี่เป็นตำรวจ"
"คะ! เดี๋ยวหนูไปกับพี่สาวคนนี้"
เด็กหญิงพยักหน้าแล้วเดินกลับไปยืนข้างตำรวจหญิง อีกฝ่ายเงยหน้ามองสวี่หลินที่ดูสุดแสนจะแจ่มใส และใบหน้าแฝงความมั่นคงหนักแน่น ก็เหมือนเข้าใจในทันทีว่าทำไมเด็กหญิงถึงเลือกทำเช่นนั้น
เป็นทั้งผู้ช่วยชีวิต ทั้งแฝงความยุติธรรม ความปลอดภัยพร้อมเพรียกแบบนี้ ถ้าเป็นเธอเองก็เลือกแบบเดียวกัน
เมื่อเด็กหญิงถูกพาขึ้นรถตำรวจไปเรียบร้อย สวี่ชิงชาน เจ้ากั๋วตง และสวี่หลินต่างถอนสายตากลับ
ผู้มาก่อนมองไปที่เจ้ากั๋วตงกับสวี่หลินแล้วถามว่า "สถานการณ์เป็นยังไง?"
เจ้ากั๋วตงหันไปมองสวี่หลิน ความหมายชัดเจน นายเองเลย
"ตอนจับพวกขโมยตัวจี้เมื่อกี้ ผมเคยเห็นเด็กหญิงคนนั้นมาแล้ว...พอเจออีกครั้ง เธอก็ร้องขอความช่วยเหลือจากผม ผมรู้สึกว่ามีบางอย่างผิดปกติ..."
สวี่หลินอธิบายด้วยน้ำเสียงเรียบเฉยว่าได้คำอธิบายที่สมเหตุสมผลที่สุด ฟังแล้วเจ้ากั๋วตงถึงกับขนลุกซู่ แม้แต่สวี่ชิงชานยังรู้สึกเลือดสูบฉีดไปทั่วร่าง
เด็กคนนี้ ไม่กลัวตายจริง ๆ นะ!
ใช้ร่างตัวเองบังผู้เสียหายเอาไว้ แล้วเข้าปะทะกับคนร้ายเสี่ยงชีวิตแบบนั้นเชียว
ถ้าสิ่งที่คนร้ายซ่อนไว้ไม่ใช่มีด แต่เป็นปืนล่ะ?
แค่คิดก็สยองจนตัวสั่น
เจ้ากั๋วตงอดทนไม่ได้จึงเดินเข้าไป ตรวจร่างของสวี่หลินอย่างละเอียดหนึ่งรอบ
"วางใจเถอะครับหัวหน้าเจ้า ผมไม่เป็นอะไร..." สวี่หลินเอ่ยพร้อมรอยยิ้ม แต่พูดยังไม่จบก็ถูกขัดขึ้นมาเสียก่อน
"เดี๋ยวนะ! ซี้ด! นาย...เด็กเวรนี่ ชีวิตมันหนาจริง ๆ!"
เจ้ากั๋วตงอุทานด้วยความตกตะลึงเต็มหน้า แล้วกระชากเสื้อกันสาดส่องของสวี่หลินขึ้นมาในหนเดียว
สวี่หลินงงงวยครู่หนึ่ง รีบก้มลงมองอย่างฉงน พบว่าเสื้อกันสาดส่องถูกกรีดขวางเป็นแนวยาว ยาวกว่าเท้าคืบอยู่หลาย
เสื้อยูนิฟอร์มตำรวจข้างในไม่ถูกแทงทะลุ แต่แค่นี้ก็ทำให้เขาเหงื่อแตกพลั่กหนึ่ง
สีหน้าของสวี่ชิงชานก็ตกตะลึงไม่ต่างกัน ห่างเพียงเสี้ยวเส้นผมเท่านั้น เขาเห็นของในมือคนร้ายมาแล้ว มีดลอกกระดูกคมราวกับดาบ ของก้อนนั้นแม้แต่เอ็นวัวยังหั่นขาดได้ง่าย ๆ กรีดท้องจนทะลุนั้นเป็นเรื่องเบา
เขามองสวี่หลินอย่างลึกซึ้งหนึ่งครั้งแล้วเอ่ยว่า "น้องชาย มาทำงานที่สถานีตำรวจเราไหม? ถ้านายเต็มใจ ผมยื่นรายงานต่อฝ่ายบนให้ทันทีเลย"
ได้ยินดังนั้น จะบอกว่าสวี่หลินไม่สั่นคลองก็คงไม่จริง
เขาเรียนสายคดีอาชญากรรมมาโดยตรง ถ้าไปฝึกที่สถานีตำรวจสักระยะ ด้วยความสามารถของตัวเอง เข้าหน่วยสืบสวนสอบสวนกองบัญชาการตำรวจเมืองได้เลยไม่ยาก
แต่เขาไม่ยอมมอดมอดมองตัวเองออกจากตำแหน่งแบบนี้ ไม่ว่าใครกดเขาลง ความเป็นธรรมต้องถูกเรียกร้องให้ได้
ถ้าตอบตกลงตอนนี้ มิใช่แค่ย้ายสายงานไม่ได้ ยังอาจกลายเป็นภาระตกค้างให้สวี่ชิงชานอีกด้วย
ฉะนั้น ยังไม่ถึงเวลา
เขาตัดสินใจในใจเรียบร้อยแล้วจึงส่ายหน้าปฏิเสธทันที "ขออภัยครับ องค์กรสั่งให้ผมอยู่ที่กองจราจร ผมก็จะอยู่ที่กองจราจร ไม่ไปที่ไหนทั้งนั้น"
สวี่ชิงชานเซ็งครู่หนึ่ง จะไปคิดได้อย่างไรว่าสวี่หลินจะปฏิเสธ
แม้แต่เจ้ากั๋วตงยังเซ็งกับข้อเสนอนี้อยู่เหมือนกัน
สวี่ชิงชานเปิดปากชวนคนของเขาไป เขาไม่ขัดขวาง เพราะแค่เช้านี้สวี่หลินก็พิสูจน์ด้วยการกระทำแล้วว่าเด็กคนนี้เป็นของแท้ในสายสืบสวน
เขาเกือบจะฟันธงแล้วว่าสวี่หลินต้องตอบตกลง ใครจะไปเดาว่าเด็กคนนี้กลับปฏิเสธ
แต่ในน้ำเสียงการปฏิเสธนั้น กลับแอบแฝงเบ้าที่เป็นเจ้าโทสะอยู่เหลือเกิน
"ทำไมล่ะ?"
"ทำไมหรือ?"
เจ้ากั๋วตงกับสวี่ชิงชานเปิดปากพร้อมกันเกือบจะในเวลาเดียวกัน
สวี่หลินยิ้มเล็กน้อย "มีอะไรกันตั้งเท่าไร ครูที่โรงเรียนตำรวจสอนเราไว้ว่า ให้เชื่อฟังคำสั่งจากผู้บังคับบัญชาอย่างเด็ดขาด"
"นายนี่..."
สวี่ชิงชานจับได้ถึงรอยผิดปกติบางอย่าง ทั้งคู่ล้วนเป็นคนจิตปฏิบัติ เขาเกือบจะในทันทีก็นึกอะไรบางอย่างออก ริมฝีปากขยับครู่หนึ่ง แต่สุดท้ายก็ไม่เปิดปากต่อ
สีหน้าเจ้ากั๋วตงเปลี่ยนไปมา แล้วก็ไม่ซักถามต่อ
ยิ่งเขาเป็นแบบนี้ ทั้งสองคนยิ่งชอบเด็กคนนี้เข้าไปอีก
ทั้งคู่เริ่มคิดในใจว่าจะไปสืบทางสายสัมพันธ์ดูหน่อย เกิดอะไรขึ้นกันแน่?
จากนั้นสวี่ชิงชานก็พาลูกน้องของตนออกจากจุดเกิดเหตุไป
【ยินดีด้วยเจ้าของระบบ จับกุมตัวคนร้ายตัวจริงในคดีลักพาตัวและฆาตกรรมสำเร็จ ได้รับ 500 คะแนน】
วินาทีที่เสียงของระบบดังขึ้น สวี่หลินกระชับกำปั้นแน่นอย่างแอบ ๆ เหลืออีกเพียง 400 คะแนนเท่านั้น
นึกถึงเมื่อครู่ที่เกือบถูกคนร้ายแทงตาย เขาก็รู้สึกใจร้อนอยากเริ่มกระทำการทันทีทันควัน
จากนั้น สวี่หลินกับเจ้ากั๋วตงจึงทำภารกิจจัดการจราจรต่อไป
เจ้ากั๋วตงคิดในใจว่าเช้านี้คงรอดผ่านไปได้อย่างปลอดภัยแล้วสินะ?
ใครจะไปเดาว่าเวลาผ่านไปไม่ถึง 10 นาที สวี่หลินก็จับกุมขโมยตัวจี้ได้อีกหนึ่ง ค้นตัวได้โทรศัพท์หลายเครื่อง รวมถึงเงินสดและเครื่องประดับอีกเป็นจำนวนมาก
เวียนหัวแล้ว!
เวียนหัวเต็มทน!
เจ้ากั๋วตงรู้สึกว่าจำเป็นต้องเตือนสวี่หลินแล้ว ยามจราจรอย่างพวกเราหน้าที่คืออะไรกันแน่?
แต่คำยังไม่ทันหลุดจากปาก ผ่านไปประมาณ 7-8 นาที สวี่หลินก็ลงมืออีกแล้ว
คราวนี้เขากดตัวหนุ่มตัวเต็มไปด้วยลายมังกรสลักรอบกาย อาการแสดงสุดชั่ว ไอ้ตัวนี้เข้าข่ายเป็นผู้ต้องสงสัยในคดียั่วยุความวุ่นวายและคดีทำร้ายร่างกายมานับไม่ถ้วน จุดเริ่มต้นก็นับจำคุกขั้นต่ำ 5 ปีขึ้นไปทั้งนั้น
หนึ่ง...อีกหนึ่ง แล้วก็อีกหนึ่ง
จนกระทั่งถึงเวลา 10 นาฬิกาเช้า รถบนถนนทั้งสายเคลื่อนไหวได้ปกติ สวี่หลินในที่สุดจึงได้เลิกงานอย่างยินดีปรีดาตามคำเรียกของเจ้ากั๋วตง แม้ยังจะรู้สึกเสียดายหน่อย ๆ ก็ตาม
ใกล้ ๆ นั้น ตำรวจจากชุมชนตริดเขวางใหญ่มองผู้ต้องสงสัยคนสุดท้ายที่ถูกยัดขึ้นรถด้วยสีหน้าชาไปแล้ว รู้สึกเหมือนตัวเองกำลังฝันอยู่
คนที่ 6 แล้ว เฉพาะในรถของเขาคนเดียวก็หกคนแล้ว
ถ้ารวมกับขโมยตัวจี้และฆาตกรลักพาตัวที่ถูกส่งไปสถานีก่อนหน้านี้
เช้าเดียวจับได้ 8 คน นี่มันเทพจากแดนไหนกันแน่?
แม้แต่ผู้เชี่ยวชาญด้านคดีอาชญากรรม ก็ยังไม่เห็นมีใครเก่งขนาดนี้นี่นา?
ฝ่ายสวี่หลินเต็มหน้าไปด้วยรอยยิ้ม กำลังนับคะแนนที่ตัวเองเก็บมาได้อยู่
【ยินดีด้วยเจ้าของระบบ จับกุมตัวโจรกรรมสำเร็จ ได้รับ 100 คะแนน】
【ยินดีด้วยเจ้าของระบบ จับกุมผู้ต้องสงสัยคดีทำร้ายร่างกายสำเร็จ ได้รับ 210 คะแนน】
【ยินดีด้วยเจ้าของระบบ จับกุมตัวโจรกรรมสำเร็จ ได้รับ 110 คะแนน】
...
มองคะแนนบนหน้าจอระบบที่รวมกันได้ถึง 1460 คะแนน เขาไม่ลังเลสักนิดจึงสั่งการทันที
"ระบบ เปิดกล่องสุ่ม!"