“คุณป้าหวัง หนูไม่รู้จริงๆ ค่ะ” ลู่เวยจิบกาแฟจากถ้วยเซรามิกตรงหน้า แล้วยักไหล่อย่างช่วยไม่ได้
หวังชุนเฟินจ้องตาเธอ “คุณลู่ ในบรรดาคนรอบตัว พวกเราก็เห็นว่าคุณสนิทกับหนูโหยวที่สุด เธอคงไม่ถึงขั้นปิดบังแม้แต่คุณหรอก”
ลู่เวยถอนใจอย่างเสียดาย “แต่ความจริงคือฝูฝูไม่แม้แต่จะติดต่อฉันเลย ฉันก็เสียใจมากเหมือนกันค่ะ”
หวังชุนเฟินเห็นว่าไม่มีทางถามอะไรจากเธอได้อีก จึงหมดความอดทนที่จะเสแสร้งต่อ
“งั้นฉันกลับก่อนนะ ถ้าหากภายหลังหนูโหยวติดต่อคุณลู่ ก็ช่วยบอกฉันด้วย”
หวังชุนเฟินจ่ายเงินแล้วคว้ากระเป๋าเดินจากไป
ลู่เวยบอกลาเธอ รอให้เงาหลังของหวังชุนเฟินหายลับไป เธอก็ถ่ายรูปขนมหวานบนโต๊ะที่แทบไม่ถูกแตะต้อง แล้วเปิดวีแชทส่งไป
[คุณหนู]: เบบี๋~ คุณป้าสะใภ้ของหนูเลี้ยงฉันน้า~ เธอกำลังตามหาหนูอยู่เลย~
[พัฟพัฟนุ่มนิ่ม]: ???
[พัฟพัฟนุ่มนิ่ม]: ฉันรู้จักกับคุณนายหวังมาตั้งนาน เธอไม่เคยไปกินชาช่วงบ่ายกับฉันเลยนะ!
[คุณหนู]: ฮ่าๆๆ ทำงี้ได้ไงเนี่ย!
[คุณหนู]: จริง ๆ นะ ตอนนี้หนูอยู่ไหนกันแน่ แม้แต่ฉันยังบอกไม่ได้เลยเหรอ?
[พัฟพัฟนุ่มนิ่ม]: รอฉันลงตัวก่อน แล้วจะบอกนะ จุ๊บๆ
[คุณหนู]: โอเค จุ๊บๆ
ลู่เวยคือเพื่อนเพียงคนเดียวในแวดวงไฮโซที่สนิทกับโหยวฝู และก็เป็นเธอที่บอกเรื่องชีฉงเซิงสูญเสียความทรงจำให้โหยวฝูรู้
จนถึงตอนนี้ ลู่เวยก็ยังดีใจที่เธอเสแสร้งเก่งตอนเจอกันครั้งแรก ไม่อย่างนั้นโหยวฝูคงไม่สนิทกับเธอแน่
โหยวฝูดูภายนอกอ่อนหวานปานน้ำผึ้งหยด แต่แท้จริงแล้วดื้อรั้นมาก
ก่อนแต่งงาน ชีฉงเซิงพาเธอไปงานเลี้ยงการกุศลที่รวมตัวเหล่าคนดัง
เรื่องที่ชีฉงเซิงถูกวางยาไม่ใช่ความลับ การจัดการคนร้ายก็เป็นเรื่องใหญ่โตกันไป