"อยากตื่นนอน..."
ใบหน้าเล็กครึ่งหนึ่งของโหยวฝูซบอยู่ในผ้าห่มนวมนุ่มฟู ในภวังค์ครึ่งหลับครึ่งตื่น เธอพึมพำ
เธอนอนหายใจรวยริน ยังไม่ตื่นเต็มที่
เสียงฝีเท้าดังมาที่ข้างเตียง เธอถูกอุ้มขึ้นในอ้อมกอด แล้วพาไปที่ไหนสักแห่ง
บนเคาน์เตอร์อ่างล้างหน้าในห้องน้ำ มีเบาะขนนุ่มวางไว้ล่วงหน้าแล้ว โหยวฝูถูกวางลงบนนั้น
"อ้าปาก" เสียงทุ้มนุ่มคุ้นเคยน่าฟัง
โหยวฝูหรี่ตาปรือ เหมือนแมวน้อยที่เพิ่งตื่นนอน
เธอแย้มปากอย่างว่าง่าย ให้อีกฝ่ายแปรงฟันให้
ใบหน้าก็ถูกผ้าขนหนูอุ่นเช็ดอย่างอ่อนโยน
ไม่นานนัก เธอก็ถูกจัดการจนสะอาดสะอ้าน แน่นอน ในสายตาของคนที่ดูแล เธอน่ารักอยู่แล้วไม่ว่าจะเรียบร้อยหรือไม่
โหยวฝูถูกอุ้มกลับไปที่เตียง ห่อตัวในผ้าห่มนุ่มนิ่ม ค่อย ๆ รู้สึกตัวตื่น
พอเธอตื่นเต็มที่แล้ว ก็ลุกจากเตียงอย่างเชื่องช้า ออกประตูห้องนอนไป
โหยวฝูเห็นเจียงซิงเกอนั่งอยู่ที่ขอบหน้าต่างหินอ่อน ครึ่งตัวท่อนบนเปลือยเปล่า มือถือโน้ตบุ๊ก กำลังประชุมออนไลน์ด้วยเสียงต่ำ
เจียงซิงเกอเห็นเธอ ก็ยื่นแขนออกกว้าง โหยวฝูเดินตึงตังเข้าไป ซุกตัวลงในอ้อมกอดของชายหนุ่ม