[จิ้นฟินแล้ว จิ้นฟินแล้ว]
[การปกป้องคนของตัวเองนี่เท่จริง ๆ]
[คนที่ถูกรักอย่างลำเอียงไม่เคยต้องแบมือขอ คนที่รักคุณจะนำทุกสิ่งมายื่นให้ถึงมือคุณเอง]
โหยวฝูเห็น DK พร้อมจะลงมือ ก็ไม่พูดมากความ "งั้นกำหนดสิบนาทีแล้วกัน"
เฝินเฝินวา "นานเกินไปรึเปล่า ระหว่างนั้นทำอะไร บทลงโทษล่ะ"
โหยวฝู "ไม่อยากมีขั้นตอนระหว่างนั้น เรื่องบทลงโทษก็ลงโทษพี่ใหญ่เถอะ ยังไงก็เป็นการดวลหนึ่งต่อหนึ่งของพี่ใหญ่แต่แรก"
[ยังไม่เคยได้ยินว่ามีสตรีมเมอร์คนไหนมีสิทธิ์ลงโทษพี่ใหญ่เลย]
[งั้นตอนนี้ก็ได้ยินแล้ว]
[นี่แหละฝูหวง~]
เฝินเฝินวาปฏิเสธ "ไม่ได้นะ ท่าน D จะถูกลงโทษไม่ได้"
โหยวฝูเท้าคาง "นี่เธอคิดว่าเขาจะแพ้แล้วเหรอ อย่างฉันเนี่ยไม่มีทางเชื่อเลยว่าเยว่เป่าของเราจะถูกลงโทษ"
[ดวงจันทร์ของพัฟฟ์]: งั้นอยู่แล้ว
[ดวงจันทร์ของพัฟฟ์]: ฝีมือความเร็วของข้า เร็วกว่าไอ้แก่บ้านั่นตั้งเยอะ
[DK]: ฉันยอมรับ
โหยวฝูมองเล็บอย่างไม่รีบร้อน แซวว่า "เฝินเฝิน ท่าน D ของเธอบอกเองนะว่ายอมรับ เอางี้ สตรีมเมอร์กับพี่ใหญ่ที่แพ้โดนลงโทษด้วยกัน"
เล็บของเฝินเฝินจิกเข้าไปในฝ่ามือ
DK ดูเหมือนจะตามใจเธอ แต่ทุกการตัดสินใจไม่เคยคำนึงถึงเธอเลย เธอปฏิเสธครั้งแล้วครั้งเล่า แต่ DK กลับใช้การยอมรับมาตบหน้าเธอ
มันแปลกเกินไปแล้ว DK ไม่เหมือนเดิมอีกต่อไป
เฝินเฝินวาได้แต่ปลอบใจตัวเองว่าคิดมากไป "ได้ ถ้าท่าน D ไม่ติดใจอะไร งั้นเริ่มเลยนะ"
ตอนนี้เธอแค่อยากให้ทุกอย่างจบ ๆ ไปเร็ว ๆ แล้วค่อยเล่าความคิดในใจให้ DK ฟังหลังจากตัดสายดวล
เธอไม่ต้องการให้ DK ก้าวเข้าไปในกับดักของพัฟฟ์ เธอไม่กลัวใครว่าเป็นคนขี้ขลาด สิ่งที่เธอต้องการไม่เคยใช่พี่ใหญ่สักคน แต่เป็นคนรักที่เข้าใจใจเธอ...